Μιας και έχει αρκετό καιρό να γράψουμε για κάποια φυλή, συγκεκριμένα από τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν αναφερθήκαμε στον ξεκληρισμό των Selk’nam, σήμερα θα αναφερθούμε στην φυλή των Mangbetu, που ζουν κυρίως στο βορειοανατολικό Κόνγκο.

Η φυλή εμφανίστηκε για πρώτη φορά τον 18^ον αιώνα. Τότε, αποτελούνταν από μια μικρή ομάδα ανθρώπων που ζούσαν στην κεντρική Αφρική και είχε εγκατασταθεί στα βόρεια του Κόνγκο, εκεί που ζούσαν και άλλες φυλές που μιλούσαν την ίδια γλώσσα, την Kingbetu. Εδώ θα πρέπει να αναφέρω και τον πόρισμα των ιστορικών που λέει πως οι πρώτοι κάτοικοι της φυλής πιθανόν να ήταν κανίβαλοί.

Μέχρι τα τέλη του 18^ου αιώνα, η φυλή μεγάλωσε ιδιαίτερα αφού κατέκτησαν όλες τις γειτονικές φυλές. Οι ιδιαίτερες γνώσεις που ανέπτυξαν για τις χρήσεις του σιδήρου και του χαλκού, όπου κατασκεύαζαν εργαλεία και όπλα, τους έδωσε ένα στρατιωτικό και οικονομικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις άλλες φυλές.

Στα μέσα του 19ου αιώνα, η φυλή απέκτησε μεγάλη φήμη, όχι λόγω της εξάπλωσης της αλλά για τις τρομερές ικανότητες που είχαν στην γλυπτική και την αγγειοπλαστική. Πέραν των χειρωνακτικών τους δημιουργιών, οι ταξιδιώτες εντυπωσιάζονταν από τα περίεργα τους κεφάλια αλλά και για την μουσική τους. Οι Mangbetu, έκαναν επιμήκυνση στο κρανίο τους αφού θεωρείτο σύμβολο ανωτερότητας και ομορφιάς. Η τακτική της επιμήκυνσης, που ονομάζεται Lipombo, γινόταν στα βρέφη όπου τύλιγαν σφικτά το κεφαλάκι του μωρού δίνοντας του το σχήμα και το μήκος που ήθελαν.

Αναφορικά με την μουσική, οι μουσικολόγοι ενδιαφέρθηκαν πάρα πολύ για την μουσική που έπαιζαν στις διάφορες εθιμοτυπικές γιορτές τους μέχρι που πήραν δικό τους μουσικό εξοπλισμό, στον χώρο τους, προκειμένου να τους μαγνητοφωνήσουν. Μάλιστα είχαν κατασκευάσει και δικό τους μουσικό όργανο, που μοιάζει με άρπα.

Κλείνοντας το μικρό ιστορικό να αναφέρω πως σε σχέση με άλλες φυλές οι Mangbetu έμειναν άθικτοι από την εκμοντέρνιση του πολιτισμού αλλά και από την διώξεις που κάνουν τα διάφορα κράτη στους αυτόχθονες.