Ἀπὸ παιδὶ ἡ μάνα μου μ’ ἔκανε βρύσηκαὶ μὲ ὅρκισε βρύση ἄλλη νὰ μὴν συναντῶνὰ διψάω ἀκόμα κι ὅταν ξεδιψάωνὰ σκέπτομαι τόπους ποὺ δὲν...

Δεν έχει χρεία η μνήμη του Γιώργου Σεφέρη τις αναφορές που υπακούουν στα γυρίσματα του ημερολογίου. Και προπαντός δεν έχει ανάγκη από θυμιάματα∙ έστω...

Κοίτα που γελάμε σ’ αυτή τη φωτογραφία! Και δεν είν’, ξέρεις, πολύ παλιά. Είναι δύσκολο να πιστέψω πως μας τους έφερε η θάλασσα της Κερύνιας, είναι δύσκολο να...

Βρέχει Η Οδός Καλλιδρομίου δεν βράχηκε ποτέ Μόνο από δάκρια πνιγόταν χωρισμένων και απολυμένων Και από σφαίρες… γέλια παιδιών… σιωπές εραστών… Καφέδες και τσιγάρα φοιτητών καφάσια με φρούτα και λαχανικά σε...

Εγώ στη θέση σου θα με αγαπούσα, θα τηλεφωνούσα, δεν θα έχανα χρόνο, θα μου έλεγα ναι. Δεν θα είχα ενδοιασμούς, θα δραπέτευα. Διαβάστε επίσης Juan Vicente Piqueras Salinas – Η...

Δὲ καρτερῶ τὸ θάνατο, εἶνε βαριὰ ἡ ψυχή μου. Δέ μου ταιριάζει ἀγέρωχα νὰ σβήσω, ξαφνικά. Μ᾿ ἔδεσε ἡ μνήμη στὸ ἅρμα της καὶ μὲ τὴν...

Ὅταν μοῦ λείπῃς,Στὴν πεθαμένη θάλασσα τῆς λύπηςΚαράβι ἀσάλευτο ἀπομένωΜαρμαρωμένο,Χωρὶς ἀέρα, μὲ ριγμένα τὰ πανιά. Γύρω ἁπλωμένη ἡ γαληνιὰΤρομακτική, μεγάληΚαὶ πουθενὰ ἀκρογιάλι... Ζωῆς σημάδι δὲν ἀφήνειΓλάρου φτερὸ...

ευτύχησα ―κατά τον ρουν της ζωής μου― να γνωρίσω πλήθος ανθρώπων τέλειων όσο κι αλάνθαστων   ίσως τώρα να ήσανε κάπως υπέρ το δέον αυστηροί ίσως ―πώς ναν το πω― λίγο...

Η ζωή, φίλοι, είναι βαρετή. Αυτό δεν πρέπει να το λέμε. στο κάτω κάτω, ο ουρανός λάμπει, η απέραντη θάλασσα επιθυμεί, εμείς οι ίδιοι λάμπουμε κι...

Γυρίζουν τὸ κλειδὶ στὴν πόρτα, παίρνουντὰ παλιά, φυλαγμένα γράμματά τους,διαβάζουν ἥσυχα, κι ἔπειτα σέρνουνγιὰ τελευταία φορὰ τὰ βήματά τους. Ἦταν ἡ ζωή τους, λένε, τραγῳδία.Θεέ...