Περί ανέμων γράφω

Tag

Η αθωότητα των παιδιών

Περίμεναν πως και πώς να σχολάσουν από τις δουλείες τους για να πάνε σπίτι να δουν τα μικρά τους. Ήταν πολύ σημαντική μέρα για...

Έτσι ήταν οι τζαιροί τότες

- Ά-γιαγιά, εδούλευκες που ήσουν μιτσιά ή εμίνησκες έσσω με την μάνα σου; - Όϊ αγάπη μου, εν εδουλέφκα. Τότες οι γενέτζιες εμινίσκαν έσσω. Μετά...

Γάμα τα ρε, εμαύρινε η ψυσιή μου

Μίλησα χθες, μετά από πάρα πολύ καιρό, με τον συμφοιτητή μου τον Κωνσταντίνο. Το θέμα βέβαια δεν ήταν άλλο από τις πυρκαγιές. Μου είπε...

Η ζωή

Στην ζωή άλλοι πάνε και άλλοι έρχονται. Αυτός είναι ο κύκλος της ζωής που ακούς κάποτε. Φτάνει να πηγαινοερχόμαστε αγαπημένοι. Καλή σας μέρα!

Το πατέρα σου τον θυμάσαι καθόλου;

Το πατέρα σου τον θυμάσαι καθόλου ή τον ξέχασες από τότε που πέθανε; Δεν λέω, είχε τα λάθη του, τις ιδιοτροπίες του, τους θυμούς...

Με πείραζε

Με πείραζε που ήταν αδύνατη μαθήτρια, που δεν συγκεντρωνόταν να διαβάσει, που δυσκολευόταν να γράψει μια έκθεση στο σχολείο της. Δεν μου άρεσε που...

Για την γιορτή της μητέρας

Μια μάνα που δεν έχει τίποτα μα τα δίνει όλα για το παιδί της. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον φωτογράφο Don McCullin, το 1968 στην Republic of...

Ο δρόμος

Σπίτι μου ήταν πάντα ο δρόμος. Αυτός με μεγάλωσε. Ότι έμαθα, τα οφείλω σε αυτόν. Δεν λυπάμαι αλλά και ούτε ζηλεύω για την κατάσταση που βρίσκομαι. Εξάλλου...

Όταν νιώθω αδύναμος

Όταν νιώθω αδύναμος και μονάχος θυμάμαι τα λόγια της μάνας μου. "Καρδιά μου, η αναπηρία είναι σωματική, το πνεύμα σου είναι ελεύθερο". ....... Και εγώ έτσι...

Τα κινητά της εποχής μου

Μου τυχαίνει πολλές φορές να ακούω αυτές τις φωνές στο μυαλό μου, λες και είμαι ακόμη εκεί, στον παρελθόν, στην γειτονιά που μεγάλωσα, με...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img