Θέλω να απολογηθώ στις γυναίκες που αποκάλεσα όμορφες πριν τις αποκαλέσω έξυπνες ή γενναίες λυπάμαι που το έκανα να ακούγεται σαν κάτι τόσο απλό όπως αυτό με...

Η πρόοδος κι ο Πόε Ξαναλέω πως μου 'χει πια γίνει πεποίθηση ότι ο Έντγκαρ Πόε κι η πατρίδα του δεν έζησαν στην ίδια πνευματική...

… Αυτές οι εκβολές των ματιών σου πνιγμένες μες σε γαλανά συρματοπλέγματα για να μην έρχονται ποτέ ως εμάς τ’ αγκάθια της λύπης σου μα μόνο ο...

Η γυναίκα που αγαπώ δεν ξέρει πλέξιμο ξέρει να ονειρεύεται να ονειρεύεται να ονειρεύεται και τα όνειρά της είναι σύννεφα γεμάτα χνούδια φουσκωμένα με ελπίδα πολύχρωμη μέσα στο...

Το ποίημα δημοσιεύτηκε στον Δημοκρατικό Τύπο την 1η Οκτωβρίου 1950. Οι υπεύθυνοι της εφημερίδας φοβούμενοι το νόμο 509 έκοψαν πολλούς στίχους για να μην...

Ουσιαστικά ποτέ δε δημοσίεψε τα ποιήματά του – με τη συνηθισμένη έννοια της δημοσίευσης. Νέος, αλλά και μεσόκοπος ακόμα, περιόριζε αυστηρά το αναγνωστικό κοινό...

Θα σας πω πώς έγινε Έτσι είναι η σειρά   Ένας μικρός καλός άνθρωπος αντάμωσε στο δρόμο του έναν χτυπημένο Τόσο δα μακριά από κείνον ήτανε πεσμένος και λυπήθηκε Τόσο...

Με την αυγή και η θάλασσα μενεξεδένια λάμπει, και με το φως τα πάντα ξανανιώνουν. Να η άνοιξη γυρίζει, να το χελιδόνι στον Παρθενώνα ξαναχτίζει τη φωλιά...

Κι ακλούθησε του Γολγοθά το δρόμο φορώντας αγκαθένιο ένα στεφάνι κι ένα σταυρό σηκώνοντας στον ώμο. Αυτός που ’ρθε να ζήσει, να πεθάνει,   προς την Αλήθεια για ν’...

Από τ' ωραιότερο λουλούδι, εσύ ανθονήσι, επήρες το γλυκόνομα που σε ομορφαίνει. Πόσες στη θύμησή του, όποιος θα σε αντικρίσει, λαμπρές κι αρμονικές στιγμές δεν ανασταίνει!   Ξυπνούν θωριές...