Ποιήση

Tag

Θάνος Κατράμης – Όταν μεγαλώσω

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ο μικρότερος κόκκος σκόνης Χωρίς μικροσωματίδια, βακτήρια κι άλλες τέτοιες μαλακίες Θέλω να μην υπάρχει ούτε η παραμικρή ζωή πάνω μου, Να μην σκέφτομαι, να...

Κώστας Καρυωτάκης – Ποιὰ θέληση θεοῦ μᾶς κυβερνάει

Ποιὰ θέληση θεοῦ μᾶς κυβερνάει,ποιὰ μοῖρα τραγικὴ κρατάει τὸ νῆματῶν ἄδειων ἡμερῶν ποὺ τώρα ζοῦμεσὰν ἀπὸ μιὰ κακή, παλιὰ συνήθεια; Πρὶν φτάσουμε στὴ μέση αὐτοῦ...

Τι σχέση μπορεί να έχει ο Ελύτης με τον Walt Disney;

Για χρόνια ο Walt Disney έμενε κάπου στην άκρη. Τον έβαζαν εύκολα σε ένα κουτάκι: παιδικός, ανάλαφρος, κάτι για να περάσει η ώρα. Κάτι...

Fernando Pessoa – Η αποδοχή του εαυτού

Ζητώ συγνώμη που δεν απαντώΑλλά λάθος δικό μου δεν είναιΠου δεν αντιστοιχώΣ’ αυτόν που σε ’μένα αγαπάτε. Ο καθένας μας είναι πολλοίΕγώ είμαι αυτός που...

Juan Vicente Piqueras – Εκείνη κι εγώ

Εκείνη διαβάζει βιβλία για τη γιόγκα, τον βουδισμό, την αριθμολογία.Εγώ διαβάζω ποίηση, θέατρο, δοκίμια, νουβέλες, ό,τι πέσει στα χέρια μου.Εκείνη είναι χορτοφάγος.Εγώ παμφάγος.Εκείνη είναι...

Νίκος Καρούζος – Διάλογος πρῶτος

Σὰ νὰ μὴν ὑπήρξαμε ποτὲκι ὅμως πονέσαμε ἀπ᾿ τὰ βάθη. Οὔτε ποὺ μᾶς δόθηκεμία ἐξήγησηγιὰ τὸ ἄρωμα τῶν λουλουδιῶν τουλάχιστον. Ἡ ἄλλη μισή μας ἡλικία θὰ...

Σταύρος Σταυράκης – Τα απογεύματα

Τα απογεύματα κανείς δεν λατρεύει το χιονόνερο, Σπάνιο, την ώρα του Εσπερινού, Υγρό και Άγιο. Σαν τέτοια Αγάπη να σου ’χω, ο μοναδικός Εγώ. Υπέροχα ξέρω πως κρύβεσαι σε...

Μάνος Ελευθερίου – Φαρμακείον εκστρατείας

Πάντα χρειάζεται. Πάντα χρειάζεται δίπλα σου. Στις μικρές και τις μεγάλες χαρές. Στις καταστροφές και στην αρρώστια. Στον αέρα και στις βροχές. Στον ήλιο και στη θάλασσα. Πάντα χρειάζεται να...

Bertolt Brecht – Σκέψεις που κάνει μια στριπτιζέζ την ώρα που γδύνεται

Της μοίρας μου είναι γραφτό στο στραβό τον κόσμο αυτόΤην τέχνη να υπηρετώ σαν το στερνό της δουλικόΚαι στους αφέντες να χαρίζω λίγη απόλαυση. Μα...

Ο Διονύσιος Σολωμός πέρα από τον εθνικό ύμνο

Ο Διονύσιος Σολωμός γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1798, σε μια εποχή που όλα ήταν αυστηρά χωρισμένα: τάξεις, καταγωγές, ρόλοι. Ήταν εξώγαμος γιος του κόντε...

Must-read

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Κειμενουργείο

Προσπαθούμε να μη χρειαζόμαστε κανέναν. Να τα βγάζουμε πέρα μόνοι μας, ακόμη κι όταν αυτό μας κοστίζει. Κι όμως, θέλουμε να υπάρχει κάποιος που...

Κορνηλία Καδόγλου – Οι άδειοι

Υπάρχουν άνθρωποι πού δεν πονάνε. Αυτό είναι φοβερό. Περνούν ανάμεσα από τους ζωντανούς χωρίς να τους αναγνωρίζουν. Βλέπουν έναν άνθρωπο που κλαίει και εύκολα αλλάζουν δρόμο Σαν να κοιτούν την ώρα. Η ψυχή...
spot_img