Ποιήση

Tag

Κωνσταντῖνος Καβάφης – Ὁ Ἥλιος τοῦ Ἀπογεύματος

 Ὁ Ἥλιος τοῦ Ἀπογεύματος Τὴν κάμαρην αὐτή, πόσο καλὰ τὴν ξέρω. Τώρα νοικιάζονται κι αὐτὴ κ' ἡ πλαγινὴ γιὰ ἐμπορικὰ γραφεῖα. Ὅλο τὸ σπίτι ἔγινε γραφεῖα μεσιτῶν, κ᾿...

Charles Baudelaire‎ – Ο καθένας με τη Χίμαιρά του

Κάτω από έναν γκρίζο τεράστιο ουρανό, μέσα σε μια απέραντη πεδιάδα, συνάντησα πολλούς ανθρώπους που βάδιζαν σκυμμένοι. Ο καθένας απ' αυτούς σήκωνε στην πλάτη...

ντέμη – Πλανήτες

Μερικοί άνθρωποι είναι φτιαγμένοι να ταξιδεύουνΤο βλέπεις στα μούτρα τους, στα χέρια τους και τα μάτια τουςΥπάρχουν κι άλλοι που δεν είναι, αλλά το...

Βασίλης Νικολόπουλος – Απ’ τα πόδια με πιάνει η νύχτα

Το πέταγμα της πεταλούδας έχει πάντα κάποιον λόγοπου δεν θα γνωρίζειςΜοιάζουμε για κάθε έναν απ' αυτούς Τα χρώματα λαμπαδιάζουν και τινάζονταιΒρέχειΟ αέρας σαρώνει τα δευτερόλεπτα...

Ο μυστήριος θάνατος της Μαρίας Πολυδούρη και η πρόβλεψη της ίδιας

Την αυγή της 29ης Απριλιού 1930, σε ηλικία είκοσι οχτώ χρονών η Μαρία Πολυδούρη πεθαίνει στην κλινική Χρηστομάνου. Μεταφέρθηκε εκεί, λίγο πριν ξεψυχήσει, με έξοδα...

Μυρσίνη Γκανά – Εγώ θα σε περιμένω

Εγώ θα σε περιμένωκάθε μέρα με λαχτάρακαι θα πηδάω πάνω σουμε αγάπηόταν θα μπαίνειςκαι θα σου δίνω υγρά φιλιάκαι θα περνάω το χέρι μουαπ’...

Κωνσταντίνος Καβάφης – Το πρώτο σκαλί

Εἰς τὸν Θεόκριτο παραπονιούντανμιὰ μέρα ὁ νέος ποιητὴς Εὐμένης.«Τώρα δυὸ χρόνια πέρασαν ποῦ γράφω,κ’ ἕνα εἰδύλλιο ἔκαμα μονάχα.Τὸ μόνον ἄρτιόν μου ἔργον εἶναι.Ἀλλοίμονον, εἲν’...

Roberto Juarroz – Δεν υπάρχουνε παράδεισοι χαμένοι

Δεν υπάρχουνε παράδεισοι χαμένοιΟ παράδεισος είναι κάτι που χάνεται καθημερνάΌπως καθημερνά χάνονται η ζωήΗ αιωνιότητα κι ο έρωτας.Έτσι επίσης χάνουμε την ηλικίαΠου, ενώ φαίνεται...

Κωστής Αργυριάδης – Ο δρόμος για τη θάλασσα του βορρά

Στη Στέλλα, στον εκλιπόντα Θάνο Μαζί θα σαλπάρουμε προς την παγωμένη θάλασσα του Βορρά στη βροχή θα μας θάψουν μια μέρα με βροχή. Το σώμα μου: σκοτάδι και κρέας, ίσκιος μες στον ίσκιο, πνιγμένο...

Παύλος Ανδρέου – Ψηφιακά μεταξύ μας

Αφού ψαχνόμαστεσε άγνωστες συχνότητεςγιατί θιγόμαστε τόσο εύκολα;Ας ηθικολογήσουμεστο ισοζύγιοτων απόντων καθρεφτών.Εξεγέρσεις στα δίκτυατης προσποιητής ευαισθησίαςανταλλάσσουν δεδομέναμε μια απλή κίνηση δακτύλου.Συμπυκνώνουμε τη μοναξιάσε εικονίδιαγια μια...

Must-read

Θοδωρής Νικολάου – Υπάρχει ζωή πέρα από το ψυχιατρείο

Τι ζωή περιμένει έναν άνθρωπο όταν βγει από το ψυχιατρείο; Θα βρει κάποιον να τον στηρίξει, ανθρώπους να κάνει παρέα, έναν τόπο όπου θα νιώθει...

Robin Hammond — Όταν η ψυχική ασθένεια γίνεται καταδίκη

Πώς φτάνει ένας άνθρωπος από την ανάγκη για βοήθεια σε μια ζωή με αλυσίδες; Πόσος φόβος, αδιαφορία και εγκατάλειψη χρειάζονται για να θεωρηθεί αυτό...

Αυγή Λίλλη – Μέσα στον κόσμο σε χάνω

και όσα ποτέ δε γίναν και δεν είχα ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ απόψε δεν έχει φεγγάρι με αίμα να γράψω ούτε άλλο φέγγος· μονάχα νερό και σάρκα στεγνή και σκότος απόψε μαζί σου θέλω να...
spot_img