Tag: Indie καλλιτέχνες

Στα όνειρα, ό,τι γνωρίζουμε αλλάζει μορφή χωρίς να χάνεται. Οι άνθρωποι γίνονται σύμβολα, οι σκέψεις εικόνες και τα αισθήματα αποκτούν σώμα. Ο Κωνσταντίνος Μαρκογιάννης γράφει για εκείνον τον παράξενο τόπο

Ο Δημήτρης Στρατής γράφει για τον κόσμο όπως τον βλέπουν τα παιδιά: γεμάτο χρώματα, απλότητα και μικρές βεβαιότητες. Έναν κόσμο όπου η αγάπη έχει ακόμη χρώμα και το μέλλον περιμένει

Ο Λαθρεπιβάτης γράφει για την αγάπη όχι ως ευτυχία που εξαρτάται από την παρουσία του άλλου, αλλά ως μια εσωτερική δύναμη που μένει ακόμη και μετά την απουσία. Γιατί εκείνος

Δεν ήξερε να πει αν τελικά υπήρχε πράγματι ένας μυστήριος ιός που τη συμπεριφορά και τη σκέψη τόσων ανθρώπων χειραγωγούσε ή αν απλά επρόκειτο για μια πνευματική γάγγραινα, μια πολιτισμική

Είμαστε τυχεροί, αυτό λένε πάντα. Το επαναλαμβάνουν δυνατά πολλές φορές μέσα στη μέρα, σαν μάντρα, σαν προσευχή. Τι τυχεροί που είμαστε, λένε και ξαναλένε, έτσι ώστε να μην το ξεχνάνε

Στο ποίημα, η Ρωξάνη Νικολάου δίνει φωνή σε εκείνους που έμειναν πίσω ως οστά και μνήμη. Μας θυμίζει πως κάποτε υπήρξαν κι αυτοί “οι ερχόμενοι”, άνθρωποι με φωνή, φίλους και

Υπάρχουν ποιήματα που δεν διαβάζονται βιαστικά. Χρειάζονται χρόνο, γιατί κάθε επιστροφή στις λέξεις τους αποκαλύπτει κάτι διαφορετικό. Το ποίημα του Σταύρου Σταυρόπουλου είναι μια τέτοια συνάντηση, όπου ο έρωτας, η

Ζούμε μέσα σε πόλεις που μας κοιτούν πριν προλάβουμε να τις κοιτάξουμε εμείς. Μας μαθαίνουν πώς να κινούμαστε, τι να θέλουμε, τι να φοβόμαστε, τι να αγοράζουμε, ακόμη και πώς

Θα φύγω Ένα πρωί έτσι ξαφνικά και ούτε θα το καταλάβεις . Θα αφήσω τα πιάτα στο τραπέζι Το κλειδί πάνω στο γραφείο Θα βαλω εκείνη την μαύρη φούστα που

Το νέο βιβλίο του Αντρέα Τιμοθέου, Η μέσα λέξη, κι άλλες ιστορίες του βυθού, είναι η ένατη ποιητική του συλλογή και το δέκατο συνολικά έργο του. Ένας ποιητής που τα

Υπάρχουν στιγμές στην πόλη που περνούν μπροστά μας και χάνονται πριν προλάβουμε να τις καταλάβουμε. Ένας άνθρωπος που στρίβει σε έναν δρόμο. Μια σκιά πάνω σε έναν τοίχο. Ένα φως

Ο Γιαννούλης Χαλεπάς δεν έζησε μια εύκολη ζωή. Έζησε ανάμεσα στο μάρμαρο, στον πόνο και σε μια αδιάκοπη πάλη με τον ίδιο του τον εαυτό. Από την Τήνο των παιδικών