Tag: Indie καλλιτέχνες

Φοβάμαι τη μέρα που δεν θα ξυπνήσω και δεν θα ζεστάνει ξανά ο ήλιος το κορμί μου Φοβάμαι τη μέρα που δεν θα ξυπνήσω και δεν θα πω καλημέρα στις

Καθώς παρατηρούμε το όραμα και τον λόγο του καιρού μας, μας κατακλύζουν τα χρώματα και ο υπόκωφος βρυχηθμός ενός βυθού που βράζει στην αχανή χοάνη του χαμένου χρόνου της ψυχής

Συναντιόμασταν στην Αχαρνών -Πέμπτη Σάββατο και μισές Κυριακές- στο ύψος του Αγίου Παντελεήμονα ή στο γήπεδο τότε που επιτρεπόταν ακόμα να πίνουμε. Ένα μπουκάλι Βεργίνα εσύ· ένα εγώ. Εγώ μαύρο

Στην υγειά των λίγων, που ξέρουν να περπατάνε, δίχως να γέρνουν παθητικά το σώμα προς τα εμπρός. Εκείνων που δε συνήθισαν ποτέ κι όσων δεν «πήγαν με το ρεύμα» ούτε

Γραφεία εγκλημάτων λογοτεχνίας. Τμήμα Ποιητικών Παραβάσεων. Παρακαλώ; Όροφος τρίτος. Υπόγεια συρτάρια. Στοίβες χειρογράφων. Καφές μαύρος, αρούφηχτος, μέχρι που συγκινήθηκα να βγω απ’ το Tik-Tok. Στον πίνακα ανακοινώσεων οι ύποπτοι: χιλιάδες

Ό,τι ξέρεις ξέρω. Ο Μίκης αγαπούσε παράφορα τον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Μια μέρα, ο Μίκης αγόρασε έναν παπαγάλο. Αποφάσισε να του μάθει να τραγουδάει Αλκίνοο. Ο παπαγάλος, μετά από πολλές προσπάθειες,

αν τα πράγματα περικλείουν μια άπειρη τάξη αν ο Καντίνσκι ήξερε γιατί βάζει θαυμαστικό αν ο πατέρας σου είναι οι σελήνες αν σαν πνεύμονας περιπλανιέσαι μέσ’ τη βροχή αν στέκεσαι

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ο μικρότερος κόκκος σκόνης Χωρίς μικροσωματίδια, βακτήρια κι άλλες τέτοιες μαλακίες Θέλω να μην υπάρχει ούτε η παραμικρή ζωή πάνω μου, Να μην σκέφτομαι, να

Τα απογεύματα κανείς δεν λατρεύει το χιονόνερο, Σπάνιο, την ώρα του Εσπερινού, Υγρό και Άγιο. Σαν τέτοια Αγάπη να σου ’χω, ο μοναδικός Εγώ. Υπέροχα ξέρω πως κρύβεσαι σε δυο

Αγάπησες το ένα τέταρτο του προσώπου μου τ’ άλλα τρία είχαν μονάσει απ’ τα οκτώ αποζητούσαν τη μυρωδιά απ’ το λάδι και το κερί στα παρεκκλήσια της υπαίθρου διέτρεχαν το