Μικρά που έμειναν στο Περιθώριο

Tag: Indie καλλιτέχνες

Θέκλα Γεωργίου – Έχετε υπάρξει έντομο;

Βαδίσαμε μπροστά με προτεταμένες κεραίες σέρνοντας χρόνο, σέρνοντας χρόνο, παρατηρώντας τον να γέρνει οπίσω μας, αρνούμενος την κλεφτή ματιά του ώμου, την επανάσταση της πρώτης όρασης. Τσαλακωμένοι, πατημένοι, θρυμματισμένοι από

Αλέξανδρος Χρονίδης – Το περιπολικό δεν είναι ταξί

Καθώς η χώρα συζητά για το επεισόδιο της Βανδή και την μεταφορά ενός ψυγείου, κάπου πιο σκοτεινά, η Κυριακή Γρίβα έσβηνε έξω από ένα αστυνομικό τμήμα, λίγα βήματα μακριά από

Κρίστη Στασινοπούλου – Ευτυχία ή Τέχνη;

Τεράστιο και πολύχρονο το φιλοσοφικό μου δίλημμα: Τι είναι πιο σημαντικό; Η ανθρώπινη Ευτυχία ή η σπουδαία Τέχνη των ανθρώπων, που γεννιέται από τον πόνο; Μην σας απογοητεύσω, αλλά τείνω

Αλεξάνδρα Κοσμαρίκου – Mην πεις στην κόρη σου ότι έχασε κιλά. Ούτε ότι πήρε κιλά.

Mην πεις στην κόρη σου ότι έχασε κιλά. Ούτε ότι πήρε κιλά. Απλά μίλα της για το πώς λειτουργεί το σώμα της. Εάν πιστεύεις ότι το σώμα της είναι υπέροχο,

Γεωργία Δρακάκη – Ο Τάσος πέθανε: Ένας αντι-επιτάφιος

Το αμάξι πήρε δρόμο επιστροφής Θάψαμε τον Τάσο Κι ο Τάσος πουθενά Ούτε νεκρός ούτε ζωντανός Ήθελα να τρέξω στο σπίτι μου Να είσαι εκεί Να έχεις κάνει μια τέλεια

Κορνηλία Καδόγλου – Συμφιλίωση

Έλα να λυπηθούμε τους εαυτούς μας να θυμηθούμε πως πλούσιοι ήμασταν μα τώρα διακονιάρηδες που ανταλλάσσουν κέρματα συμπόνοιας γίναμε. Έλα να συγχωρέσουμε τους εαυτούς μας η αλαζονεία που κάποτε κάλπαζε

Χριστίνα Παρασχά – Να μάθεις να φεύγεις

inΑπό την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών. Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν. Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας. Να φεύγεις! Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς. Να μην παίρνεις τίποτα μαζί, ούτε

Νίκος Σιδέλικ – Στεφάνι από φυλλωσιά

Αν τα σεντόνια, το στρώμα κι οι τάβλες ΑΝΑΣΑΙΝΑΝ –κύκλωναν το κορμί μου– ίσως να ένιωθα λίγο καλύτερα. Η μη συντροφιά, η μη αγκαλιά, το μη κουράγιο. Σκατά, πώς να

Αναστασία Αντωνακάκη – Πάλι

Το παιδί δεν μπορεί να δεχτεί ότι αυτό που του αρέσει τελείωσε. Γι’ αυτό λέει “πάλι”. Πάλι θα ακούσω την ιστορία. Πάλι θα πετάξω την μπάλα κάτω. Πάλι θα φάω

Γαβριέλλα Κασάπη – Ψάχνω μία, ένα, δύο

Ψάχνω μία λέξη να με φωνάζει Ψάχνω ένα όνειρο να θέλω Ψάχνω δύο μάτια να κοιτάζω Ψάχνω μια αγκαλιά να με αντέχει Ψάχνω ένα μέρος να με αποδεχτεί Ψάχνω δύο

Κατερίνα Καρπούζη – Νύχτες

Σε κάποιους άρεσε το Campari και κάποιοι το έπιναν μόνο για παρέα. Ήταν τότε που μερικοί κορόιδευαν τις τεχνολογίες και τώρα πρώτοι στα μπαρ με ένα κινητό στο χέρι αρέσκονται

ντέμη – Πλανήτες

Μερικοί άνθρωποι είναι φτιαγμένοι να ταξιδεύουν Το βλέπεις στα μούτρα τους, στα χέρια τους και τα μάτια τους Υπάρχουν κι άλλοι που δεν είναι, αλλά το κάνουν Έχουν ένα πείσμα