Tag: Indie καλλιτέχνες

Το πέταγμα της πεταλούδας έχει πάντα κάποιον λόγο που δεν θα γνωρίζεις Μοιάζουμε για κάθε έναν απ’ αυτούς Τα χρώματα λαμπαδιάζουν και τινάζονται Βρέχει Ο αέρας σαρώνει τα δευτερόλεπτα της

Κάποιος έχει ζήσει ανάμεσα σε άλλους. Κάποιος έχει φανταστεί ότι υπερτερεί των άλλων. Κάποιος έχει φανταστεί τους άλλους. Κάποιος δεν μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στους άλλους. Κάποιος έχει εξαφανιστεί από

Στη Στέλλα, στον εκλιπόντα Θάνο […] Μαζί θα σαλπάρουμε προς την παγωμένη θάλασσα του Βορρά στη βροχή θα μας θάψουν μια μέρα με βροχή. […] Το σώμα μου: σκοτάδι και

Αφού ψαχνόμαστε σε άγνωστες συχνότητες γιατί θιγόμαστε τόσο εύκολα; Ας ηθικολογήσουμε στο ισοζύγιο των απόντων καθρεφτών. Εξεγέρσεις στα δίκτυα της προσποιητής ευαισθησίας ανταλλάσσουν δεδομένα με μια απλή κίνηση δακτύλου. Συμπυκνώνουμε

Κάθομαι χαμαί οκλαδόν ώρες ακούω Καρρά και τάχα κάμνω πως γράφω στο κομπιούτερ μα             σε σκέφτομαι κι είναι τόσο τρελό, τρελό συναίσθημα που τα πόδια

Αγαπημένοι μου άνθρωποι, Λέτε πως δε μιλώ πολύ τον τελευταίο καιρό Εγώ σας απαντώ Μπορεί να περάσει μια μέρα που να μη μιλήσουμε για λεφτά; Μπορεί να περάσει μια μέρα

Σκάβουμε ασταμάτητα από το πρωί· μα τι θέλουμε να ξεθάψουμε; Καθένας σκάβει όπως μπορεί, άλλος με το φτυάρι, άλλος με τα χέρια, άλλος δεν έχει ούτε χέρια ούτε φτυάρι και

Κάποτε, υπήρχε μόνο σκοτάδι. Ένα κενό που μοιάζει να μην είχε κανένα σκοπό, εκτός από το να αποκαλύψει κάτι που ήταν εκεί, αλλά κανείς δεν τολμούσε να το δει. Για

Ο Θεός είναι άκτιστος Είναι το Α και το Ω Βρίσκεται παντού κάθε στιγμή ταυτόχρονα Και πληροί τα πάντα Υπήρχε πριν την κτίση του κόσμου Και θα υπάρχει και μετά

Να παίζουμε μαζί τους πολύ, ώσπου να μπορέσουν να παίζουν μόνοι τους και με τους φίλους τους. Και τότε να παίζουν πολύ. Ίσως αυτό να είναι το πιο σοβαρό σημείο.

Ήταν σπίτι, ως συνήθως, βυθισμένη κάτω από το πάπλωμά της, παρακολουθούσε την καθιερωμένη σειρά των έξι, όταν ξαφνικά άκουσε τον ήχο του θυροτηλέφωνου. Σηκώθηκε οκνηρά, αν και γνώριζε πως δεν

Καθόμουν στα σκαλιά της πλατείας. Ήταν το τελευταίο βράδυ, έπειτα από ένα υπέροχο ταξίδι σε μια πόλη που συγγένευε με την ψυχή μου. Μέσα στα ερείπιά της, συνάντησα τους κόσμους