Tag: Ποιήματα για τον έρωτα
Juan Vicente Piqueras – Εκείνη κι εγώ
Εκείνη διαβάζει βιβλία για τη γιόγκα, τον βουδισμό, την αριθμολογία. Εγώ διαβάζω ποίηση, θέατρο, δοκίμια, νουβέλες, ό,τι πέσει στα χέρια μου. Εκείνη είναι χορτοφάγος. Εγώ παμφάγος. Εκείνη είναι πειθαρχημένη, ασκητική,
Μάνος Ελευθερίου – Φαρμακείον εκστρατείας
Πάντα χρειάζεται. Πάντα χρειάζεται δίπλα σου. Στις μικρές και τις μεγάλες χαρές. Στις καταστροφές και στην αρρώστια. Στον αέρα και στις βροχές. Στον ήλιο και στη θάλασσα. Πάντα χρειάζεται να
Χρίστος Λάσκαρης – Για σένα γράφω
Μόνο για σένα γράφω. Ποιος άλλος θα ένιωθε αυτούς τους στίχους. Εσύ με την κοφτερή μοναξιά, μπορείς μέσα τους να αισθανθείς το παιδικό μας γέλιο ή το παράπονο την πληγή
Τίτος Πατρίκιος – Μεγάλο Γράμμα
Θέλουμε πιο πολλά τα θέλαμε όλα. Δε γινόταν αλλιώς. Ό,τι μας έφτανε χτες για σήμερα ήταν λίγο. Ό,τι μας γέμιζε χτες Ήθελε κι άλλο σήμερα να μη χαθεί. Ναι, μα
Robert Desnos – Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί
Σ’ έχω τόσο ονειρευτεί που χάνεις πλέον την αλήθεια σου. Υπάρχει καιρός για μένα ακόμη ν’ αγγίξω το ζωντανό κορμί Και στο στόμα σου να φιλήσω τη γένεση της λατρεμένης
Κλείτος Κύρου – Κραυγή δέκατη
Στέκεσαι ψηλά στὴν κορφὴ τῆς σκάλας Στὸ κιγκλίδωμα κάτω ἀπ’ τὸ φῶς καὶ τὶς μεταμορφώσεις Τοῦ φεγγαριοῦ σοῦ προσφέρω ἕνα λευκό χαρτί Μὲ τὰ ὀνόματά μας γραμμένα στὴν κάθε πλευρὰ
Τάσος Λειβαδίτης – Μικρή Πραγματεία
Ποτέ δεν θα μάθεις τι ήσουν για μένα κι ας ήσουν ένας ήλιος στο δρόμο μου. Ποτέ δεν θα μάθεις πως ήσουν το τραγούδι μου κι ας τραγουδούσα μόνο για
Angel Gonzalez – Έτσι μου αρκεί
Αν ήμουν Θεός και είχα το μυστικό θα έφτιαχνα ένα ον ίδιο με σένα. Θα το δοκίμαζα (με τον τρόπο του φούρναρη, δηλαδή, με το στόμα), κι αν αυτή η
Γιάννης Αγγελάκας – Θέλω να είμαι η μουσική
Δεν θέλω να μαι ένας ακόμα κρυμμένος θησαυρός ένας ακόμα που φοβήθηκε να σηκωθεί απ’ τον πάτο ούτε με νοιάζει αν θα με πνίξει η φυλακή σου. Δεν θέλω να
Κωστής Παλαμάς – Ποτέ άνθρωπος δεν θ’ αγάπησε
Ποτέ άνθρωπος δεν θ’ αγάπησε τόσο στη ζωή του σαν εμένα, και ποτέ άνθρωπος δεν θ’ απόλαψε τόσο λίγο τον έρωτα σαν εμένα. Ποτέ άνθρωπος δεν λαχτάρησε τόσο σαν εμένα
Λεία Χατζοπούλου – Καραβία – Σ’ έχω δε σ’ έχω
Σ’ έχω δε σ’ έχω σε κρατώ δε σε κρατώ ελπίζω δεν ελπίζω σε ονειρεύομαι σε πρύμνες καραβιών που μόλις ξεμακραίνουν να μου απλώνεις τα χέρια είσαι δεν είσαι αυτός
Κική Δημουλά – Επιτύμβιο
Κάθε φιλί που δίνεται, μα κάθε ανεξαιρέτως ένα τοις εκατό αποτελείται από αιωνιότητα κι όλο το άλλο από τον κίνδυνο να ’ναι το τελευταίο. Αλλά και τελευταίο ακόμα πιο φιλί
