Tag: Ποιήση
Βίκυ Μοιρώτσου – Στην υγειά των λίγων
Στην υγειά των λίγων, που ξέρουν να περπατάνε, δίχως να γέρνουν παθητικά το σώμα προς τα εμπρός. Εκείνων που δε συνήθισαν ποτέ κι όσων δεν «πήγαν με το ρεύμα» ούτε
Paul Celan – Φούγκα θανάτου
Μαύρο γάλα της αυγής το πίνουμε το βράδυ το πίνουμε το μεσημέρι και το πρωί το πίνουμε τη νύχτα πίνουμε και πίνουμε σκάβουμε έναν τάφο στους αιθέρες εκεί δεν θα
μιχάλης μαυροθέρης – Μάλιστα Κύριε
Ό,τι ξέρεις ξέρω. Ο Μίκης αγαπούσε παράφορα τον Αλκίνοο Ιωαννίδη. Μια μέρα, ο Μίκης αγόρασε έναν παπαγάλο. Αποφάσισε να του μάθει να τραγουδάει Αλκίνοο. Ο παπαγάλος, μετά από πολλές προσπάθειες,
Τάσος Λειβαδίτης – Aν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν
Γιάννης Αγγελάκας – Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς
Τρέμουν τα πόδια μου το σώμα μου δειλιάζει Κάθε φορά που πλησιάζεις προς τα δω Με ξεσηκώνεις με χαλάς και μ’ αναγκάζεις Να μπω γυμνός στο ηλεκτρικό σου μακελειό Μυρίζεις
Ντῖνος Χριστιανόπουλος – Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας
Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας ποτὲ δὲ λένε τὴν ἀλήθεια ὁ κόσμος ὑποφέρει καὶ πονᾷ κι ἐσεῖς τὰ ἴδια παραμύθια Τί νὰ τὰ κάνω τὰ τραγούδια σας εἶναι
Θέκλα Γεωργίου – Αν
αν τα πράγματα περικλείουν μια άπειρη τάξη αν ο Καντίνσκι ήξερε γιατί βάζει θαυμαστικό αν ο πατέρας σου είναι οι σελήνες αν σαν πνεύμονας περιπλανιέσαι μέσ’ τη βροχή αν στέκεσαι
Θάνος Κατράμης – Όταν μεγαλώσω
Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ο μικρότερος κόκκος σκόνης Χωρίς μικροσωματίδια, βακτήρια κι άλλες τέτοιες μαλακίες Θέλω να μην υπάρχει ούτε η παραμικρή ζωή πάνω μου, Να μην σκέφτομαι, να
Κώστας Καρυωτάκης – Ποιὰ θέληση θεοῦ μᾶς κυβερνάει
Ποιὰ θέληση θεοῦ μᾶς κυβερνάει, ποιὰ μοῖρα τραγικὴ κρατάει τὸ νῆμα τῶν ἄδειων ἡμερῶν ποὺ τώρα ζοῦμε σὰν ἀπὸ μιὰ κακή, παλιὰ συνήθεια; Πρὶν φτάσουμε στὴ μέση αὐτοῦ τοῦ δρόμου,
Τι σχέση μπορεί να έχει ο Ελύτης με τον Walt Disney;
Για χρόνια ο Walt Disney έμενε κάπου στην άκρη. Τον έβαζαν εύκολα σε ένα κουτάκι: παιδικός, ανάλαφρος, κάτι για να περάσει η ώρα. Κάτι που βλέπεις και ξεχνάς. Ίσως γιατί
Fernando Pessoa – Η αποδοχή του εαυτού
Ζητώ συγνώμη που δεν απαντώ Αλλά λάθος δικό μου δεν είναι Που δεν αντιστοιχώ Σ’ αυτόν που σε ’μένα αγαπάτε. Ο καθένας μας είναι πολλοί Εγώ είμαι αυτός που νομίζω
Juan Vicente Piqueras – Εκείνη κι εγώ
Εκείνη διαβάζει βιβλία για τη γιόγκα, τον βουδισμό, την αριθμολογία. Εγώ διαβάζω ποίηση, θέατρο, δοκίμια, νουβέλες, ό,τι πέσει στα χέρια μου. Εκείνη είναι χορτοφάγος. Εγώ παμφάγος. Εκείνη είναι πειθαρχημένη, ασκητική,
