Μαύρο γάλα της αυγής το πίνουμε το βράδυ
το πίνουμε το μεσημέρι και το πρωί το πίνουμε τη νύχτα
πίνουμε και πίνουμε
σκάβουμε έναν τάφο στους αιθέρες εκεί δεν θα ’ναι στριμωχτά
ένας άνδρας κατοικεί το σπίτι παίζει με τα φίδια γράφει γράφει
όταν πέφτει το σκοτάδι στη Γερμανία
τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
γράφει και βγαίνει από το σπίτι και τ’ αστέρια αστράφτουν
σφυρίζει στους μολοσσούς του να ’ρθουν
σφυρίζει στους Εβραίους του να βγουν
τους διατάζει να σκάψουν έναν τάφο στη γη
μας φωνάζει παίξτε τώρα μουσική για τον χορό
Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε τη νύχτα
σε πίνουμε το πρωί και το μεσημέρι σε πίνουμε το βράδυ
πίνουμε και πίνουμε
ένας άνδρας κατοικεί το σπίτι παίζει με τα φίδια γράφει γράφει
όταν πέφτει το σκοτάδι στη Γερμανία
τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
τα σταχτιά σου μαλλιά Σουλαμίτις
σκάβουμε έναν τάφο στους αιθέρες εκεί δεν θα ’ναι στριμωχτά
Φωνάζει σκάψτε πιο βαθιά το χώμα εσείς εδώ κι εσείς οι άλλοι τραγουδήστε παίξτε
αρπάζει το σίδερο απ’ τη ζώνη το κραδαίνει τα μάτια του είναι γαλανά
πιο βαθιά τη σκαπάνη εσείς εδώ κι εσείς οι άλλοι παίξτε συνεχίστε το χορό
Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε τη νύχτα
σε πίνουμε το μεσημέρι και το πρωί σε πίνουμε το βράδυ
πίνουμε και πίνουμε
ένας άνδρας κατοικεί το σπίτι
τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
τα σταχτιά σου μαλλιά Σουλαμίτις
παίζει με τα φίδια
Φωνάζει παίξτε πιο γλυκά τον θάνατο
ο θάνατος είναι μάστορας από τη Γερμανία
φωνάζει σκουρύνετε τους ήχους των βιολιών
για να ανεβείτε σαν καπνός στους αιθέρες
για να βρείτε έναν τάφο στα σύννεφα εκεί δεν θα ’ναι στριμωχτά
Μαύρο γάλα της αυγής σε πίνουμε τη νύχτα
σε πίνουμε το μεσημέρι ο θάνατος είναι μάστορας από τη Γερμανία
σε πίνουμε το βράδυ και το πρωί πίνουμε και πίνουμε
ο θάνατος είναι μάστορας από τη Γερμανία το μάτι του είναι γαλανό
σε πετυχαίνει με σφαίρα σε πετυχαίνει στο ψαχνό
ένας άνδρας κατοικεί το σπίτι
τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
ξαμολάει τους μολοσσούς του επάνω μας μας χαρίζει έναν τάφο στους αιθέρες
παίζει με τα φίδια και ονειρεύεται
ο θάνατος είναι μάστορας από τη Γερμανία
τα χρυσά σου μαλλιά Μαργαρίτα
τα σταχτιά σου μαλλιά Σουλαμίτις
Απόσπασμα από την ποιητική συλλογή του Paul Celan, Μήκων και μνήμη
Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου
