Τα οικιστικά σχολεία άρχισαν να λειτουργούν στον Καναδά τον 19ο αιώνα, στο πλαίσιο μιας πολιτικής αφομοίωσης των παιδιών από αυτόχθονες κοινότητες.
Οι μαθητές απομακρύνονταν από τα σπίτια τους, πολλές φορές με τη βία. Τους απαγόρευαν να μιλούν τη γλώσσα τους, τους έκοβαν τα μαλλιά, τους ανάγκαζαν να φορούν στολές αντί για τα παραδοσιακά τους ρούχα και συχνά τους έδιναν χριστιανικά ονόματα.
Για τις συνθήκες στα ιδρύματα υπήρχαν καταγγελίες εδώ και δεκαετίες. Πολλές όμως αγνοήθηκαν ή δεν ερευνήθηκαν όπως έπρεπε. Μέχρι το 1996, όταν έκλεισε και το τελευταίο σχολείο, περισσότερο από 150.000 παιδιά είχαν περάσει από αυτό το σύστημα.
Διαβάστε επίσης:
Geraldine Moodie – Η ζωή των αυτόχθονων λαών του Καναδά
Μια παλαιότερη φωτογραφική καταγραφή των αυτόχθονων κοινοτήτων του Καναδά και ενός κόσμου που άλλαζε βίαια.
Μία από τις πιο σκοτεινές ιστορίες αφορά το Kamloops Indian Residential School, που λειτούργησε από το 1890 μέχρι το 1978. Για χρόνια υπήρχαν προφορικές μαρτυρίες ότι παιδιά που πέθαναν εκεί είχαν ταφεί στον χώρο. Το 2021, έρευνα που βασίστηκε και σε αυτές τις μαρτυρίες, χρησιμοποιώντας γεωραντάρ, εντόπισε έως και 215 σημεία που θεωρήθηκαν πιθανοί χώροι ταφής ανηλίκων.
Στη μνήμη των παιδιών κρεμάστηκαν πορτοκαλί πουκάμισα, ενώ τα κόκκινα φορέματα παρέπεμπαν στη βία που έχουν υποστεί αυτόχθονες γυναίκες στον Καναδά.
Στις 19 Ιουνίου 2021, η φωτορεπόρτερ Amber Bracken φωτογράφισε αυτό το σιωπηλό μνημείο. Η εικόνα κέρδισε το World Press Photo of the Year 2022.
Ήταν η πρώτη φορά που το κορυφαίο βραβείο του θεσμού δόθηκε σε φωτογραφία χωρίς κανέναν άνθρωπο στο κάδρο.
