Μικρά που έμειναν στο Περιθώριο

Fyodor Dostoevsky – Το ψέμα στην ζωή μας

Μάθανε να λένε ψέματα και τους άρεσε το ψέμα και μάθανε την ομορφιά του ψέματος. Ίσως όλα αυτά να αρέσανε πολύ αθώα, για τ’ αστεία από απλή φιλαρέσκεια σαν ένα

Blaise Cendrars – Η σημερινή κοινωνία

Είναι αρκετά αξιοπερίεργο να διαπιστώνει κανείς πως σε μια εποχή τόσο επιρρεπή στο να ερμηνεύει τα πάντα, τόσο πρόθυμη να καταργεί το μυστήριο όσο η δική μας εποχή, που είναι

Γράμμα χωρισμού της Francis Boldereff στον Charles Olson

Ο Charles Olson γνώρισε την Francis Boldereff μέσω αλληλογραφίας. Είχαν ερωτική σχέση για πολλά χρόνια μέχρι που του έστειλε το πιο κάτω γράμμα και τον χώρισε. 3 Σεπτεμβρίου 1950 Κυριακή

Βάσω Χριστοδούλου – Οφηλία

την αγάπη τη μετράνε με το πόσο υποφέρουν αν πεθάνουν κιόλας τότε μιλάμε για την απόλυτη θέωση την αγάπη τη μετράω με ποιήματα σε αποδείξεις ποτών να ξεχαστώ πιο μη

Απλά δεν πίστευα

Το πρωί ξυπνούσα, ντυνόμουν με την ησυχία μου έβγαινα έξω περίμενα στην στάση. Τα μικρά, συνήθως κοιμόντουσαν. Κάποτε με έπαιρναν είδηση, ξυπνούσαν. Αυτός, έτρεχε ξοπίσω μου με τραβούσε απ’ τα

Luigi Pirandello – Για την ειλικρίνεια

Να ‘στε ειλικρινείς: δεν σας πέρασε ποτέ απ’ τον νου να θέλετε να δείτε τον εαυτό σας να ζει. Φροντίζετε να ζείτε για εσάς, και καλά κάνετε, χωρίς να σας

Μάρω Βαμβουνάκη – Η μοναξιά είναι από χώμα

Σου γράφω γιατί σε ποθώ, όπως και σου τηλεφωνούσα κάποτε από πόθο. Όχι για να σου πω και να μου πεις το ένα και τ’ άλλο αλλά για να σ’

Ίων Δραγούμης – Κριτική για τον Δωδεκάλογο του Γύφτου

Φίλε ποιητή, Πως μπορώ να κρίνω ένα τέτοιο ποίημα; Δε θα σας πω τη γνώμη μου, μα μερικά μου συναισθήματα, σαν το διάβαζα. Πριν να μου το στείλετε σεις, το

Charles Bukowski – Ποίημα για διευθυντές προσωπικού

Ένας γέρος μού ζήτησε τσιγάρο κι εγώ προσεκτικά έβγαλα δύο. «Ψάχνω για δουλειά. Θα σταθώ στον ήλιο και θα καπνίζω». Κουρελής σχεδόν και τρελαμένος και στηριζότανε στον θάνατο. Παγωμένη ημέρα,

Καταραμένοι ποιητές – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Καταραμένοι ποιητές λέγονται αυτοί που ζούσαν στο περιθώριο της κοινωνίας, κάνοντας ναρκωτικά, εγκλήματα αλλά και πράξεις περίεργες για τα κοινά στερεότυπα της κοινωνίας. Ο όρος προήλθε από το μυθιστόρημά του

Jorge Bucay – Ανάμεσα στην ευτυχία και την δυστυχία

Ένας ηλικιωμένος ιερέας είχε φτάσει λίγο πάνω από τα εκατό και ζούσε σ’ ένα χωριουδάκι, στην ενδοχώρα της Αργεντινής. Έπασχε σχεδόν από όλες τις ασθένειες, από τις χρόνιες ως τις

Annie Ernaux – Η δική μου μάνα

Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα. Για μένα, η μητέρα μου δεν έχει ιστορία. Ήταν ανέκαθεν εκεί. Όταν μιλάω γι’ αυτήν, η πρώτη μου παρόρμηση είναι να την «παγώσω» σε μια σειρά