Προσπάθησα να τη φωτογραφίσω. Νόμισε πως κρατούσα όπλο…
Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Τούρκος φωτορεπόρτερ Osman Sağırlı βρισκόταν στον προσφυγικό καταυλισμό Atmeh, στη Συρία. Εκεί συνάντησε την τετράχρονη Hudea και σήκωσε τη φωτογραφική του μηχανή για να την απαθανατίσει.
Μόνο που το μικρό κορίτσι δεν είδε μια κάμερα.
Ο Sağırlı χρησιμοποιούσε τηλεφακό και η Hudea πίστεψε πως το αντικείμενο που είχε στραμμένο πάνω της ήταν όπλο. Σήκωσε αμέσως τα χέρια ψηλά, σαν να παραδινόταν. Ο φωτογράφος κατάλαβε πόσο φοβισμένη ήταν μόνο όταν κοίταξε τη φωτογραφία και πρόσεξε ότι δάγκωνε τα χείλη της.
Διαβάστε επίσης:
David Seymour – Τα παιδιά που δεν πρόλαβαν να γίνουν παιδιά
Οι φωτογραφίες του David Seymour από παιδιά που κουβαλούσαν ακόμη τις πληγές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Όπως είπε αργότερα, τα παιδιά συνήθως χαμογελούν, κρύβουν το πρόσωπό τους ή τρέχουν όταν βλέπουν μια φωτογραφική μηχανή. Η αντίδραση της Hudea ήταν εντελώς διαφορετική.
Η εικόνα δημοσιεύτηκε αρχικά στην τουρκική εφημερίδα Türkiye και λίγους μήνες αργότερα άρχισε να κυκλοφορεί μαζικά στα κοινωνικά δίκτυα.
Μια φωτογραφία χωρίς αίμα, χωρίς όπλα και χωρίς μάχη κατάφερε να δείξει κάτι ίσως πιο δύσκολο: τι μπορεί να κάνει ένας πόλεμος στο μυαλό ενός τετράχρονου παιδιού.
