Browsing Category

Πρόσωπα

Art Kane – Φωτογραφίζοντας αστέρες της μουσικής – Μικρό βιογραφικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Ο Art Kane (1925-1995) ήταν Αμερικανός φωτογράφος μόδας και μουσικής.

Ξεκίνησε την καριέρα του φωτογραφίζοντας τους θρύλους της Jazz. Η φωτογραφία του “A great day in Harlem” (1958) υπήρξε μια από της πιο εμβληματικές της μουσικής ιστορίας.

Την δεκαετία του 60’ και 70’ δούλεψε με πολλούς διάσημους μουσικούς όπως Rolling Stones, Τhe Who, Janis Joplin, Τhe Doors, Aretha Franklin και Bob Dylan, γεγονός που τον έκανε πολύ διάσημο στους κύκλους της μουσικής κουλτούρας.

Continue Reading

Kassian Cephas – Ο πρώτος επαγγελματίας φωτογράφος στην Ινδονησία – Μικρό βιογραφικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Ο Kassian Cephas (1845 – 1912) ήταν Ιαβανέζος φωτογράφος.

Ήταν ο πρώτος αυτόχθονας επαγγελματίας φωτογράφος στην Ινδονησία. Έγινε μετά από εντολή του Sultan Hamengkubuwana VI.

Στην αρχή δούλεψε στο δικαστήριο. Μετέπειτα ήταν υπεύθυνος για τα πορτρέτα των μελών της βασιλικής οικογένειας.

Το ταλέντο του ξεδιπλώθηκε όταν εργάστηκε για την ολλανδική αρχαιολογική ένωση, απεικονίζοντας την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας του.Continue Reading

Richard Tennant Cooper – Ο ζωγράφος που απεικόνιζε την φρίκη των ασθενειών

Ο Richard Tennant Cooper (1885-1957) ήταν βρετανός ζωγράφος.

Δεν υπάρχουν ιδιαίτερα στοιχεία για την ζωή του εκτός από τους πίνακες τους που απεικονίζουν την φρίκη του Α’ παγκοσμίου πολέμου και τις ασθένειες της εποχής.

Οι πίνακες του είναι σκοτεινοί, δραματικοί και αρκετά τρομαχτικοί. Έχουν μια ιδιαίτερη δυναμική. Οι ειδικοί τον κατατάσσουν στον παρακμιακό κίνημα.Continue Reading

Charlie Chaplin – Η έμπνευση του Charlot (The Tramp)

Ένα Σάββατο, μετά το σχολείο, έφτασα σπίτι αλλά δε βρήκα κανέναν εκεί. Ο Σίντνεϊ, όπως συνήθως, έλειπε όλη τη μέρα παίζοντας μπάλα και η νοικοκυρά μου είπε ότι η Λουίζ και ο γιος της είχαν βγει από νωρίς το πρωί. Στην αρχή ένιωσα ανακούφιση, γιατί αυτό σήμαινε πως δε θα είχα να τρίβω πατώματα και να καθαρίζω μαχαίρια. Περίμενα μέχρι πολύ μετά την ώρα του μεσημεριανού, οπότε άρχισα να ανησυχώ. Ίσως να με είχαν εγκαταλείψει. Καθώς το απόγευμα περνούσε και χανόταν, άρχισαν να μου λείπουν. Τι είχε συμβεί; Το δωμάτιο έδειχνε αγριωπό και ανυπόφορο, τόσο άδειο, που με τρόμαζε. Άρχιζα κιόλας να πεινάω· έτσι κοίταξα στο κελάρι, αλλά δεν υπήρχε τίποτε. Δεν μπορούσα να αντέξω άλλο αυτή την αίσθηση του κενού, κι έτσι βγήκα έξω, έρημος, και πέρασα το απόγευμα τριγυρνώντας στα παζάρια που υπήρχαν ολόγυρα. Περιπλανήθηκα στη Λάμπεθ Γουόκ και στη Γάτα, κοιτάζοντας πεινασμένα στα παράθυρα των μαγειρείων τα προκλητικά, αχνιστά ψητά κοψίδια από χοιρινό και βοδινό και τις χρυσοκάστανες τηγανητές πατάτες πνιγμένες στη σάλτσα. Έπειτα, για ώρες παρακολούθησα τους διάφορους ψευτογιατρούς να πουλάν τα παρασκευάσματά τους. Αυτό μου τράβηξε την προσοχή και με καταπράυνε, και για λίγο ξέχασα τα χάλια και την πείνα μου.

Continue Reading

Joseph Stalin – Αλλάζοντας την ιστορία μέσω των φωτογραφιών – Φωτογραφικό άλμπουμ

Όταν πέθανε ο Lenin το 1924 και o Stalin ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της Σοβιετικής Ένωσης, κήρυξε πόλεμο σε όσους ήταν εναντίον του, εξαφανίζοντας τους από το προσκήνιο.

Γνωρίζοντας όμως πως η αξία της φωτογραφίας ως ντοκουμέντο μπορούσε να επηρεάσει τα ΜΜΕ αλλά και την ιστορία της χώρας, συχνά εξαφάνιζε τους αντιπάλους του και από τις φωτογραφίες.

Continue Reading

Teresa Adwentowska: Η ιστορία της τραγικής φωτογραφίας – Μικρό βιογραφικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Η φωτογραφία είναι του David Seymour. Τραβήχτηκε τον Σεπτέμβριο του 1948 όταν βρισκόταν σε αποστολή, από την Unicef.

Όταν επισκέφτηκε την γενέτειρα του, πήγε να φωτογραφίσει τα ερείπια του εβραϊκού γκέτο στην Βαρσοβία.

Εκεί, τυχαία, είδε μια ομάδα μαθητών που έσπρωχναν καροτσάκια, γεμάτα παλιοπράματα και τα ακολούθησε. Πήγαιναν σε ένα σχολείο για παιδιά με ψυχολογικά προβλήματα.

Continue Reading

Hattie McDaniel – Η πρώτη μαύρη ηθοποιός που πήρε Όσκαρ – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Η Hattie McDaniel (1893) ήταν μαύρη ηθοποιός που έπαιξε στην ταινία Όσα παίρνει ο άνεμος (1939) κερδίζοντας το βραβείο Όσκαρ Β’ γυναικείου Ρόλου. Πρώτη φορά κάποιος αφρικανός πετυχαίνει κάτι τέττοιο.

Τα βραβεία θα απονέμονταν στο ξενοδοχείο Ambassador που διατηρούσε ξεχωριστές αίθουσες για λευκούς και μαύρους.

Για να μπει στην αίθουσα χρειάστηκε ειδική άδεια. Δεν την άφησαν να κάτσει στο τραπέζι με τους άλλους συντελεστές της ταινίας αλλά πίσω, σ’ ένα απομονωμένο.

Continue Reading

Μίκης Θεοδωράκης – Περιστατικό από τα μαθητικά του χρόνια

Στο παρακάτω απόσπασμα ο Μίκης Θεοδωράκης αφηγείται ένα περιστατικό από τα μαθητικά του χρόνια, στην Τρίπολι, κατά την διάρκεια της κατοχής.

Προέρχεται από το βιβλίο “Οι δρόμοι του αρχαγγέλου”, όπου Θεοδωράκης αυτοβιογραφείται.

Στην τάξη μας, οι μαθητές είχαν χωριστεί σε τρεις κατηγορίες. Στην πρώτη ήταν αυτοί που πεινούσαν και λιποθυμούσαν πάνω στο θρανίο. Στη δεύτερη αυτοί που πεινούσαν χωρίς να λιποθυμούν. Και στην τρίτη, αυτοί που τρώγανε όσο ποτέ στη ζωή τους, γιατί οι πατεράδες τους ήταν αγρότες, μαυραγορίτες ή και τα δύο. Εμείς οι πεινασμένοι, της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, αποφασίσαμε να βάλουμε τέρμα σ’ αυτήν την κατάσταση. Οργανωθήκαμε και μια μέρα ανακοινώσαμε στην τάξη ότι είναι απαράδεκτο οι μισοί να παχαίνουν και οι μισοί να πεθαίνουν της πείνας. Οι χωριάτες έβαλαν τις φωνές. Είχαν και τον αέρα που τους έδινε η σωματική τους ευρωστία. Όμως εμείς ήμαστε οι περισσότεροι και οι αποφασισμένοι για όλα. Είπαμε: “Δεν μπαίνει κανείς στην τάξη, αν δεν βάλει τρόφιμα (πατάτες, αλεύρι, σταφίδα, αυγά) στο καλάθι που θα βρίσκεται μπροστά στην πόρτα”. Την άλλη μέρα, δυο τρεις έφεραν τρόφιμα. Οι άλλοι πήγαν να περάσουν με το ζόρι. Έπεσε ξύλο. Όταν μάθανε οι καθηγητές τα καθέκαστα, τήρησαν ουδετερότητα για το φόβο των Ιταλών. Τελικά όλοι “πλήρωναν” τα αναγκαστικά “διόδια”. Μοιράζαμε τα τρόφιμα στους σκελετωμένους συμμαθητές μας. Σε λίγο όλο το γυμνάσιο έκανε το ίδιο. Έτσι, εκείνη τη χρονιά δεν είχαμε θύματα από την πείνα. Και όταν λέω θύματα, δεν εννοώ μόνο το θάνατο, αλλά και τις βαριές αρρώστιες που προκαλεί η έλλειψη τροφής.

Pablo Picasso – Σκέψεις για την τέχνη

Γιατί βάζω ημερομηνία σε όλα όσα φτιάχνω;

Διότι δεν αρκεί να γνωρίζουμε τα έργα ενός καλλιτέχνη.

Πρέπει επίσης να γνωρίζουμε πότε τα δημιούργησε, γιατί, πώς, κάτω από ποιες συνθήκες.

Χωρίς αμφιβολία, κάποια μέρα θα υπάρξει μια επιστήμη η οποία ίσως ονομαστεί “Επιστήμη του ανθρώπου” και η οποία θα προσπαθήσει να κατανοήσει βαθύτερα τον άνθρωπο, μελετώντας τον δημιουργικό άνθρωπο.Continue Reading

James Gillingham: Πρωτοπόρος στην κατασκευή προσθετικών άκρων – Μικρό ιστορικό – Φωτογραφικό άλμπουμ

Ο James Gillingham (1839–1924) ήταν Άγγλος υποδηματοποιός από το Chard του Somerset.

Το 1865, προκειμένου να βοηθήσει ένα ανάπηρο, κατασκεύασε για πρώτη φορά τεχνητό χέρι από δέρμα και ξύλο.

Τα επόμενα χρόνια έφτιαξε διάφορους μηχανισμούς που βοηθούσαν τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα αλλά και μικρά αξεσουάρ όπως ανθρώπινα δάκτυλα, αγκίστρι και δακτυλίους.

Μέχρι τις αρχές του 1900 κατάφερε να αποκαταστήσει την κινητικότητα σε 10.000 άτομα περίπου.

Continue Reading