Μικρά που έμειναν στο

Λάμπρος Πορφύρας – Τὸ χαμόγελο

Ὡραία γυναῖκα, τὸ τρελλὸ τὸ γέλιο σου διαβαίνει,

σὰ μάταιος ἦχος καὶ σκορπᾷ, κι οὔτε μία ἠχὼ ξυπνᾷ

στὴν ἀκατάδεχτη καρδιά, ποὺ ἀγάπη τήνε δένει

μ᾿ ἀθῶα χαμόγελα βουβά.

 

M᾿ αὐτὰ ποὺ δείχνουνε χαρά, μὲ κάποια ποὺ σκεπάζουν

τὸν πόνο τους ἀμίλητον οἱ εὐγενικὲς ψυχές,

μ᾿ ἐκεῖνα ποὺ μαραίνονται κρυφὰ καὶ ξεθωριάζουν,

σ᾿ ἀρχαῖες εἰκόνες σκοτεινές,

 

Καὶ μ᾿ ὅσα ἀκόμα οὔτε ἁλαφρὰ δὲ σκίζουνε τὰ χείλη,

κι ἀστράφτουν μόνο στῶν ματιῶν βαθιὰ τὴ σιγαλιά,

ὡσὰν τ᾿ ἀντιφεγγίσματα ποὺ ἁπλώνονται τὸ δείλι

στὴν πελαγίσιαν ἐρημιά…

 

Πίνακας: Marinko Šarić

Άμα γουστάρεις, ακολούθησε το Περιθώριο στο Google News

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: