Μικρά που έμειναν στο

Dorothy Count: Μια μαύρη σε σχολείο που φοιτούσαν μόνο λευκοί – Μικρό ιστορικό

Το 1956 ψηφίστηκε στην βόρεια Καρολίνα το σχέδιο Pearsall Plan, που έδινε την δυνατότητα στους μαύρους μαθητές να φοιτήσουν σε σχολεία που πήγαιναν μόνο οι  λευκοί.

Αίτηση για μεταφορά έκαναν 40 αφροαμερικάνοι. Απ’ αυτούς επιλέχθηκαν μόνο 4. Τα παιδιά ήξεραν την αντιμετώπιση που θα είχαν αλλά τόλμησαν να πάνε, για ένα καλύτερο μέλλον.

Μια από αυτούς ήταν η Dorothy Count (1942) που σε ηλικία 15 ετών μεταφέρθηκε στο Harry Harding High School (4 Σεπτεμβρίου 1957).

Η παρενόχληση ξεκίνησε από την πρώτη ημέρα. Της έριχναν πέτρες, της έφτυναν, την έσπρωχναν, την έβριζαν και άλλα πολλά.

Την επόμενη μέρα, η οικογένεια της έλαβε απειλητικά μηνύματα ενώ τους έσπασαν και το αυτοκίνητο.

Οι γονείς φοβήθηκαν για την ζωή της έτσι την 4η μέρα αποφάσισαν να την σταματήσουν.

Οι απειλές συνεχίστηκαν μέχρι που μετακόμισαν στην Pennsylvania. Μεταφέρθηκε σε παρόμοιο σχολείο χωρίς αυτού του είδους παρενοχλήσεις.

Χρόνια μετά, το 2010, έλαβε δημόσια απολογία από ένα από τα παιδιά που την παρενοχλούσε. Αυτό ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει κάποιος ώστε να έχει το δικαίωμα να λέγεται άνθρωπος.

 

 

Άμα γουστάρεις, ακολούθησε το Περιθώριο στο Google News

Comments (15):

  1. nefelor

    October 22, 2018 at 5:06 pm

    Θέλει κότσια φίλε μου…

    Reply
    • Chris.Pinturicchio

      October 23, 2018 at 6:32 am

      Πολύ καλά τα λες. Κάτι που σήμερα πολλοί δεν έχουν…

      Reply
      • nefelor

        October 23, 2018 at 6:33 am

        Ούτε εγώ τα έχω

        Reply
          • efge63

            October 23, 2018 at 10:15 am

            Ούτε εγώ….

  2. efge63

    October 23, 2018 at 5:11 am

    “It gives me a chance to talk to kids about the importance of education, and to let them know that people have had to fight for them to have these opportunities,” she says. “I can be a reminder to them.”

    Reply
    • Chris.Pinturicchio

      October 23, 2018 at 10:03 am

      Τρομερή ιστορία Έφη. Την έχω ξαναδιαβάσει και είναι πολύ σπουδαία.

      Reply
  3. Chris.Pinturicchio

    October 23, 2018 at 6:34 am

    Εξαιρετικό Έφη μου αυτό που σχολίασες.

    Reply
    • efge63

      October 23, 2018 at 10:13 am

      Eξαιρετικοί είναι αυτοί οι άνθρωποι Chris !! Kαι εξαιρετικός και εσύ που έδωσες ευκαιρία να τους μνημονεύσουμε!!!! Καλή συνέχεια σε ότι κάνεις!!

      Reply
  4. Chris Pinturicchio

    October 23, 2018 at 10:48 am

    Ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου ειλικρινά

    Reply
  5. διονύσης μάνεσης

    October 23, 2018 at 1:08 pm

    Kαλησπέρα. Τι ωραίο να ξεφεύγεις (έστω και αργά) από τη μάζα και τις αντιδράσεις της και να υψώνεις το δικό σου προσωπικό ανάστημα, ε; Λέω για την κυρία της δημόσιας συγγνώμης.

    Προσπαθούσα να θυμηθώ πώς έλεγαν μία σχετικά πρόσφατη ταινία (λίγων ετών) όπου μία μικρή μαύρη μαθήτρια, πολύ ικανή στα μαθηματικά , ζητάει να γραφεί σε ένα σχολείο κλπκλπ. Δεν τη θυμήθηκα. Στην πορεία θυμήθηκα μια άλλη σχετική:

    https://www.theepochtimes.com/movie-review-hidden-figures-nasas-first-black-female-math-wizards_2195337.html

    20ος, 21ος αιώνας και, μπα, τα ζωάκια-άνθρωποι δεν αλλάζουμε εύκολα..

    Πολλά φιλιά

    Reply
  6. Chris Pinturicchio

    October 23, 2018 at 4:55 pm

    Καλησπέρα Διονύση. Την ταινία δεν την έχω δει αλλά συμφωνώ για την φυγή από την μάζα. Η συγνώμη είναι πολύ βαρετή λέξη. Λίγοι μπορούν να την “σηκώσουν” και να την βγάλουν έξω από το στόμα τους.

    Reply

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: