Tag: Νικηφόρος Βρεττάκος

Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ,

Διαδέχονται οι μέρες μου γρήγορα η μια τους την άλλη, σα να ’ναι πουλιά που κυνηγιούνται στο σούρουπο μιας ερήμου, μπερδεύονται, πέφτουνε το ένα τους πάνω στο άλλο, χτυπιούνται ―σωριάζονται,