Tag: Πεζογραφία
Φώτης Κόντογλου – Δροσίσετε τὴν ψυχή σας στὴν καλωσύνη καὶ ἁγνότητα
Τοῦτος ὁ κόσμος εἶναι ἀνάποδος. Ὅπως καὶ νὰ κάνεις, δὲν τὸν εὐχαριστᾶς. Οὔτε στὸν ἥλιο τὸν βρίσκεις, οὔτε στὸν ἴσκιο. Ὁ κάθε ἕνας λέγει τὸ κοντό του καὶ τὸ μακρύ
Julian Barnes – Για την ανθρώπινη απώλεια
Το κείμενο αναφέρεται στον χαμό της επί τριάντα χρόνια σύζυγό του. Ζούµε στην επιφάνεια, στη γη, κι όµως γι’ αυτό- οι βλέψεις µας είναι υψιπετείς. Ενώ σερνόµαστε στο έδαφος, απλώνουµε
Octavio Paz – Για την ύπαρξη
Όλοι μας, σὲ κάποια στιγμὴ τῆς ζωῆς μας, ἀνακαλύπτουμε ὅτι ἡ ὕπαρξή μας ἀποτελεῖ κάτι τὸ ἰδιαίτερο, τὸ ἀμεταβίβαστο, τὸ πολύτιμο. Σχεδόν πάντα ή ἀποκάλυψη αυτή πραγματοποιείται στην εφηβεία. Η
Κώστας Καρυωτάκης – Ονειροπόλος
Ι Δὲν ἤξερε ἂν ἦταν μικρόβιο ἢ ἀόρατος κακοποιός, ἢ ἀκόμη τίποτε ἄλλο. Ἐπίστευε ὅμως ὅτι ὁ Χρόνος ὑπῆρχε στὸ διάστημα. Εἶχε ἀρκετὲς ἀποδείξεις. Κάποτε, σ᾿ ἕνα μακρινὸ ταξίδι του,
Παραμύθι για τα’ ανθρώπινα συναισθήματα
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα νησί στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα. Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα. Μια
Henry David Thoreau – Γιατί πήγα να ζήσω σε μια καλύβα στο δάσος
Πήγα στο δάσος επειδή επιθυμούσα να ζήσω συνειδητά, να αντιμετωπίσω μονάχα τα ουσιώδη της ζωής και να δω αν θα μπορούσα να μάθω όσα είχε να μου διδάξει, έτσι ώστε,
Ηλίας Πετρόπουλος – Ο πελάτης του μπουρδέλου
Οί πελάτες τοϋ οίκου ανοχής είναι τριώ λογιώ: οί μόνιμοι / οΐ πρωτοφανέρωτοι / οί πρωτάρηδες. Ό σταθερός πελάτης τού συγκεκριμένου μπορντέλου έμπαινε, μέ αυτοπεποίθηση, στό σαλόνι· χαιρετούσε εγκάρδια τή
Alice Miller – Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας
Η ζωή του καθενός είναι γεμάτη από ψευδαισθήσεις, ίσως επειδή η αλήθεια συχνά μας φαίνεται αβάσταχτη. Κι όμως, η αλήθεια είναι τόσο αναγκαία, που η άγνοιά της έχει υψηλό κόστος,
Μενέλαος Λουντέμης – Για την αγάπη
Η αγάπη είναι σαν το νερό που τρέχει… τρέχει… ασυλλόγιστα στους γκρεμούς, που δε διαλέγει αυλάκι, δε ρωτά τα λουλούδια που ποτίζει, ούτε και τα χαλίκια που κατρακυλά. Δε ρωτά
Oscar Wilde – Η ψυχή του ανθρώπου
Μια κοινωνία αποκτηνώνεται πολύ περισσότερο από τη συνήθη πρακτική της ποινής παρά από το περιστασιακό φαινόμενο του εγκλήματος. Το να συστήνουμε στους φτωχούς λιτότητα είναι τόσο χονδροειδώς γελοίο όσο και
Robert Fulghum – Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο νηπιαγωγείο
Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα: Να μοιράζεσαι τα πάντα. Να παίζεις τίμια.
Anton Chekhov – Θάλαμος Νο 6
Ο Αντρέι Γιεφίμιτς ξεπροβόδισε το φίλο του, γύρισε στο γραφείο του και ξανάρχισε το διάβασμα. Την ησυχία της βραδιάς και σε συνέχεια της νύχτας δεν τη χαλάει κανένας θόρυβος, και
