Μικρά που έμειναν στο Περιθώριο

Paul Verlaine – Ήρθα το δύστυχο ορφανό

Ήρθα το δύστυχο ορφανό προς τους ανθρώπους, τα μάτια μου τα ήμερα μόνο είχα πλούτο εγώ, προς τους ανθρώπους ήρθα, στου μεγάλους τόπους• οι άνθρωποι δε με ηύραν πονηρό. Μεσ’

Κώστας Βάρναλης – Η αληθινή απολογία του Σωκράτη

ΤΙ ΩΡΑ είναι;… Περασμένο μεσημέρι!… Έξι σωστές ωρούλες και δεν άκουσα τίποτα! Τα χρόνια, βλέπετε, μου βαρύνανε την ακοή… Αν ο Δυσσέας είχε το κουσούρι μου, δε θα κόπιαζε να

Γιάννης Σκαρίμπας – Οι άνθρωποι

Τ’ απογιοματάκι μπαίνει ένας ζήτουλας: μπρε τού λέω, πώς σε λένε, πούθ’ έρχεσαι; Από πάνω μου κάνει και μού δείχνει αόριστα` διακονεύω ψωμάκι` έτσι ο θεός να σχωράει τους θαμμένους

Leo Buscaglia – Η αγάπη του εαυτού μας

Υπάρχει ένα δυναμικό μέσα μας που πρέπει να υλοποιηθεί. Δεν έχει σημασία αν έχετε ένα βαθμό ευφυΐας 60 ή 160, υπάρχουν πολλά περισσότερα μέσα σας απ’ αυτά που τώρα συνειδητοποιείτε.

Αδαμάντιος Κοραής – O Παπατρέχας

Πριν σοφισθή την προγονικήν ημών σοφίαν, περιήρχετο τα χωρία της Χίου, να συνευφραίνεται με τους άλλους ιερέας φίλους του· αλλά τώρα, παρά την φιλικήν ταύτην επίσκεψιν, ασχολείται και εις έρευναν

Erich Fromm – Ο σαδισμός στον άνθρωπο

Πυρήνας του σαδισμού, κοινός σ’ όλες του τίς εκφράσεις, είναι τό πάθος νά έχει κανείς απόλυτο καί απεριόριστο έλεγχο πάνω σ’ ενα ζωντανό πλάσμα, είτε ζώο είτε παιδί, είτε άντρα

Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου – Ο κύριος “Χρυσωρυχείον”

Αγαπητή μου, Σε βεβαιώ πως έπρεπε να είμαι λεύθερη. Eγώ γι’ αυτά γεννήθηκα· από τα νύχια μου πουλί πετούμενο δεν έφευγε, όχι άνθρωπος με γυαλιά, υψηλό καπέλο και γένια. Eίσαι

Δημήτρης Λιαντίνης – Έρωτας και θάνατος

Κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν.  Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του. Και

Ντῖνος Χριστιανόπουλος – Τὸ ἔγκλημα τῆς μοναξιᾶς

Κάθε ποὺ πέφτει ἐπικίνδυνα τὸ βράδυ, ξυπνάει ἡ φωνή σου μέσα μου καὶ μὲ ρημάζει ˙ κι ὅταν ἡ νύχτα ὅλες τὶς γλυκιὲς εἰκόνες διώχνει, προβάλλει ἐντός μου ἡ βρώμικη

Alain de Botton & John Armstrong – Η τέχνη ως θεραπεία

Ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Έχουμε διαισθήσεις, υποψίες, προαισθήματα, ασαφείς στοχασμούς και αλλόκοτα ανάμεικτα συναισθήματα, που στο σύνολό τους δεν μπορούν να οριστούν με απλό τρόπο. Βιώνουμε αλλαγές

Georges Bernanos – Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου

Η υπομονή μου μ’ εγκατέλειψε. «Ο Θεός θα σας συντρίψει!» αναφώνησα. ******************************* «Θα με συντρίψει; Μα το έχει ήδη κάνει. Τί άλλο μπορεί να μου κάνει; Μου πήρε τον γιό

Rainer Maria Rilke – Γράμμα σ’ ένα νέο ποιητή

Παρίσι, 17 του Φλεβάρη 1903   Φίλε Κύριε, Εδώ και λίγες μόλις μέρες πήρα το γράμμα σας. Θέλω να σας ευχαριστήσω για τη μεγάλη και πολύτιμη, για μένα, εμπιστοσύνη που