Ο υποτιθέμενος αφορισμός του Εμμανουήλ Ροΐδη και η Πάπισσα Ιωάννα
Ο Εμμανουήλ Ροΐδης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες λογοτέχνες, κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Η Πάπισσα Ιωάννα το 1866 με υπότιτλο “μεσαιωνική μελέτη”. Αναφέρεται στον μεσαιωνικό θρύλο της Πάπισσας Ιωάννας, όπου μια
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Παιδικὴ Πασχαλιά
Τὸν υἱόν της τὸν καπετὰν Κομνιανὸν τὸν ἐπαντρολογοῦσεν ἤδη ἡ γριὰ Κομνιανάκαινα, ἂν (καί) δὲν εἶχε χρονίσει ἀκόμη ἡ νύμφη της, ἡ μακαρῖτις. Τὰ δυὸ ὀρφανά, μία κόρη ὀκταέτις καὶ
Κωνσταντίνος Καβάφης – Το πρώτο σκαλί
Εἰς τὸν Θεόκριτο παραπονιούνταν μιὰ μέρα ὁ νέος ποιητὴς Εὐμένης. «Τώρα δυὸ χρόνια πέρασαν ποῦ γράφω, κ’ ἕνα εἰδύλλιο ἔκαμα μονάχα. Τὸ μόνον ἄρτιόν μου ἔργον εἶναι. Ἀλλοίμονον, εἲν’ ὑψηλὴ
Roberto Juarroz – Δεν υπάρχουνε παράδεισοι χαμένοι
Δεν υπάρχουνε παράδεισοι χαμένοι Ο παράδεισος είναι κάτι που χάνεται καθημερνά Όπως καθημερνά χάνονται η ζωή Η αιωνιότητα κι ο έρωτας. Έτσι επίσης χάνουμε την ηλικία Που, ενώ φαίνεται ν’
Βασίλης Ραφαηλίδης – Η εντιμότητα του δικαστή
Υπάρχουν λοιπόν και παρανομούντες δικαστές, ακριβώς όμοιοι με τους παράνομους που δικάζουν. O παράνομος μπορεί να επικαλεστεί σαν ελαφρυντικό την ψυχολογική σύγχυση. Ο δικαστής που παρανομεί τι μπορεί να επικαλεστεί
Κωστής Αργυριάδης – Ο δρόμος για τη θάλασσα του βορρά
Στη Στέλλα, στον εκλιπόντα Θάνο […] Μαζί θα σαλπάρουμε προς την παγωμένη θάλασσα του Βορρά στη βροχή θα μας θάψουν μια μέρα με βροχή. […] Το σώμα μου: σκοτάδι και
Παύλος Ανδρέου – Ψηφιακά μεταξύ μας
Αφού ψαχνόμαστε σε άγνωστες συχνότητες γιατί θιγόμαστε τόσο εύκολα; Ας ηθικολογήσουμε στο ισοζύγιο των απόντων καθρεφτών. Εξεγέρσεις στα δίκτυα της προσποιητής ευαισθησίας ανταλλάσσουν δεδομένα με μια απλή κίνηση δακτύλου. Συμπυκνώνουμε
Charles Baudelaire – Ο εχθρός
Μια μαύρη καταιγίδα υπήρξε η νιότη μου, ένα βράδυ Διαρκές· καμμιά φορά τη σκίζαν ήλιοι λαμπεροί· Βροχές-βροντές τη χάλασαν, την έκαναν ρημάδι· Στον κήπο μου έχουν λίγοι μείνει πια ώριμοι
Μ. Καραγάτσης – Το χαμένο νησί
Και τότε είδα, και τότε ένιωσα-καθώς ο ήλιος του απομεσήμερου έγυρε κουρασμένος στο δρόμο της νυχτός-πως κύλησαν ανόητα τα χρόνια τα τριανταοχτώ , πως σπαταλήθηκαν δίχως λογισμό και κρίση, δίχως
Ηλίας Πετρόπουλος – Λόγος επικήδειος διά τα παλαιά άγνωστα ρεμπέτικα τραγούδια
Λόγος επικήδειος διά τα παλαιά άγνωστα ρεμπέτικα τραγούδια, αλλά συγχρόνως και ελεγεία εις ανάμνησιν της ομορφιάς μιας γυναίκας εξαιρετικώς αγαπηθείσης. Καλούνται ρεμπέτικα τραγούδια τα άσματα των πληγωμένων, απλών, αγνών και
