Μικρά που έμειναν στο Περιθώριο

Category: Ποίηση

Charles Bukowski – Είναι η ζωή σου

Η ζωή σου είναι η δική σου ζωή μην την αφήσεις να τσακιστεί σε μια φτηνή υποταγή. Να παραφυλάς. Υπάρχουν τρόποι να ξεφύγεις. Και κάπου υπάρχει και ένα φως. Μπορεί

Κώστας Βάρναλης – Περί σκότους – Δοκίμιο

Με δυσφορία ανακατεύομαι (κι αυτό μονάχ’ από δημοσιογραφικήν υποχρέωση) στην τελευταία συζήτηση περί σαφηνείας ή ασαφείας. Πρώτα – πρώτα γιατί μήτε ο καιρός μήτε ο τόπος είναι κατάλληλος για φιλολογικές

Tom Waits – Ελπίζω μόνο να μη σ’ ερωτευτώ

Ελπίζω μόνο να μη σ’ ερωτευτώ Γιατί όποτε ερωτεύομαι με πνίγει ο μαύρος πόνος Ξεχύνεται η μουσική κι εσύ μπροστά στα μάτια μου Γυμνώνεις την καρδιά σου Τελείωσα την μπύρα

Νικηφόρος Βρεττάκος – Οἱ μικροὶ γαλαξίες

Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ,

Δημήτρης Μιχελουδάκης – Με το σφυγμό για μετρονόμο

Όλα τα θαυμαστικά στον κάλαθο — πού να τα στερεώσω; αφού παντού έψαξα πουθενά δεν βρήκα τον μπελά μου ή μια έστω ανατριχίλα να ανοίγει όλες τις πόρτες και ιδίως

Ιάσωνας Σταυράκης – Γράμματα στη θαλάμη

Σκοτεινή εποχή. Τα θερμοκήπια πυροδοτούσαν στοιχειά π’ αλλάζουν τον άνθρωπο. Η νέα συγκομιδή μαζί με την πείνα την υστερία την περηφάνεια και τους φόβους θα έφερνε κι απροσδόκητους ήρωες. Με

Νίκος Φρατζέτης – Ο σκύλος

Ὁ μικρὸς μπάσταρδός μας, ὁ σκύλος τῆς γειτονιᾶς μας, εἶναι βαφτισμένος ἀπὸ τὰ παιδιά. Τὸν φωνάζουμε Βρομιάρη. Τὸν ταΐζουμε τὰ ἀποφάγια μας. Τὸν χαϊδεύουμε, ὅταν ἔχουμε ὄρεξη καὶ χρόνο, στὸ

Αντικαβαφισμός – Ο πρώτος λίβελος κατά του Καβάφη

Τὸ ποιητικὸν ἔργο τοῦ Κ. Π. Καβάφη Κάϊρο 1912 —Τὰ ποιήματα τοῦ Κυρίου Καβάφη, διάβασέ τα, μοὔλεγε κάποιος, χάνεις, πρόσεξε πρὸ πάντων στὴ φιλοσοφία ποὺ κρύβει μέσα του τὸ ποίημα

Charles Baudelaire – Στὸν ἀναγνώστη

Ἡ ἀνοησία, τ᾿ ἁμάρτημα, ἡ ἀπληστία κι ἡ πλάνη κυριεύουνε τὴ σκέψη μας καὶ φθείρουν τὸ κορμί μας, κι εὐχάριστα τὶς τύψεις μας θρέφουμε στὴν ψυχή μας, καθὼς ποὺ θρέφουν

Ναπολέων Λαπαθιώτης – Τὸ παλιό μας τραγούδι

Τὸ παλιό μας τὸ τραγούδι, ποῦ τ᾿ ἀκούγαμε μαζί, τώρα ποὺ χαθῆκαν ὅλα, ποιὸς θὰ τό ῾λεγε νὰ ζεῖ! Ἀπὸ τότε ποὺ ἡ καρδιά μου σ᾿ ἔχασε παντοτινά, δὲ τὸ

Γεώργιος Σουρῆς – Εἰς τὰ θεμέλια τοῦ φρενοκομείου

(Τὸ φρενοκομεῖο χτίστηκε μὲ κληροδότημα τοῦ Χίου φιλάνθρωπου Τζωρτζῆ Δρομοκαΐτη (ποὺ πέθανε τὸ 1880) ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀθήνα, κοντὰ στὴ Μονὴ Δαφνίου, γι᾿ αὐτὸ πολλοὶ τὸ λένε καὶ Δαφνί. Ὁ

Μαρία Κούβαρου – Ανασφάλεια

Κλεμμένη γνώση θυσία στο βωμό της προσωπικής επίδειξης του ψεύτικου ιδεατού Του εαυτού που ποτέ δεν θα γίνουμε μα που νομίζουμε ότι είμαστε ήδη Ανθρώπινες αδυναμίες Ατέρμονες συζητήσεις για ανουσιότητες