Μικρά που έμειναν στο

Category: Ποίηση

Pablo Neruda – Περί Έρωτος

Απ’ όσα πράγματα έχω δει, μονάχα εσένα θέλω να εξακολουθώ να βλέπω, απ’ ό,τι έχω αγγίξει, μονάχα το δέρμα σου θέλω ν’ αγγίζω: αγαπώ το πορτοκαλένιο γέλιο σου, μ’ αρέσεις

Αφιέρωμα του Ρίτσου στον ξένο τύπο

Στά έβδομηντα χρονιά του o Γιάννης Ρίτσος είναι πάντα ένας από τούς μεγαλύτερους ζώντες ποιητές Κι ακόμα από τούς πιο δραστήριους χρειάζεται κανείς να τον διαβάζει και να τον ξαναδιαβάσει

Χρήστος Αγγελάκος – Περί Έρωτος IV

Έρωτας είναι η καρδιά που χάλασε. Ήσυχα ξεκουρντίζεται η καρδιά, ήσυχα χαλάει. Αρκεί να την αφήσεις στα χέρια των ξένων. Έρωτας είναι το ψέμα, όλα τα ψέματα που είπαμε. Μια

Οδυσσέας Ελύτης – Η μοναξιά

Αυτά που μ’ αρέσουν είναι η μοναξιά μου. Δεν σιμώνει κανένας. Χρόνια τώρα περνάω τις ώρες μου συντροφιά με κάτι μεγάλες μισοσβησμένες νωπογραφίες, εικόνες παλιές, αλλά φρέσκες ακόμη από τα

Rainer Maria Rilke – Γράμμα σε μια νέα ποιήτρια

Θα έπρεπε, κανονικά, να γνωρίζει κανείς πρώτα τι είναι τα ποιήματα, για να μπορέσει να πει τι σημαίνουν αυτά τα ποιήματα. Κι έτσι κάνει μια πρώτη απόπειρα: Δεν είναι σκέψεις,

Κώστας Καρυωτάκης – Τάφοι

Ἑλένη Σ. Λάμαρη, 1878-1912 Ποιήτρια καὶ μουσικός. Ἐπέθανε μὲ τοὺς φριχτώτερους πόνους στὸ σῶμα καὶ μὲ τὴ μεγαλύτερη γαλήνη στὴν ψυχή. ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Πόση ἡσυχία δωπέρα βασιλεύει! Οἱ τάφοι λὲς

Ἡ εἰρωνία στὸν Καβάφη

Ἡ ἀγαπητή μου Ἀλεξανδρινὴ Τέχνη θὰ μοῦ ἐπιτρέψει, πιστεύω, λίγα λόγια, — ἃς ποῦμε λίγα σχόλια — πάνω στὴν ὁμιλία τοῦ κ. Φώτου Γιοφύλλη μὲ θέμα τὸ χιοῦμορ τοῦ Καβάφη,

Charles Bukowski – Μια τρομερή ανάγκη

Μερικοί άνθρωποι έχουν ανάγκη να είναι δυστυχισμένοι, σώνει και καλά θα την βρουν τη δυστυχία σε οποιαδήποτε κατάσταση θα εκμεταλλευτούν κάθε ευκαιρία να επισημάνουν ακόμη και το παραμικρό λάθος την

Η ποιητική τέχνη Jorge Luis Borges

Από όλο του το έργο που προσποιείται πως το κοιτάζει ακατάδεχτα, ο Μπόρχες αγαπά κυρίως την ποίησή του. Γιατί μπορεί να την απαγγέλλει στον εαυτό του· είναι κάτι που δεν

Γεράσιμος Μαρκοράς – Αθώος Φόβος

Παιδί: Θέλω τη μάνα. Πατέρας: Επέταξε και στ’ άστρα πάει να ζήσῃ. Παιδί: Πῶς τόσο μάκρος άρρωστη δυνήθηκε να σχίσῃ; Πατέρας: Έχουν φτερούγες οι ψυχές. Παιδί: Γιατὶ δεν τις απλώνει,

Τάσος Ζερβός – Δίψα

Ἀπὸ παιδὶ ἡ μάνα μου μ’ ἔκανε βρύση καὶ μὲ ὅρκισε βρύση ἄλλη νὰ μὴν συναντῶ νὰ διψάω ἀκόμα κι ὅταν ξεδιψάω νὰ σκέπτομαι τόπους ποὺ δὲν ἔχουν νερό. Γι’

Η ποιητική του Γιώργου Σεφέρη

Δεν έχει χρεία η μνήμη του Γιώργου Σεφέρη τις αναφορές που υπακούουν στα γυρίσματα του ημερολογίου. Και προπαντός δεν έχει ανάγκη από θυμιάματα∙ έστω από άλλα θυμιάματα. Ετούτες οι γραμμές,