Συναντιόμασταν στην Αχαρνών
-Πέμπτη Σάββατο και μισές Κυριακές-
στο ύψος του Αγίου Παντελεήμονα
ή στο γήπεδο τότε που επιτρεπόταν
ακόμα να πίνουμε. Ένα μπουκάλι
Βεργίνα εσύ· ένα εγώ.
Εγώ μαύρο παλτό εσύ με κασκόλ
της ΑΕΚ. Ήταν η εποχή για κρασί
τριαντάφυλλα μεθυσμένα φιλιά.
Δεν μας ένοιαζε τι από αυτά είχε
νόημα και τι όχι.
Νοίκιαζες ένα μικρό διαμέρισμα
δίπλα στον Σταθμό Λαρίσης. Καμιά
φορά όταν αργούσες στη δουλειά
μου άφηνες το κλειδί μέσα στη γλάστρα.
Άκουγες με μανία Καζαντζίδη.
Μπορεί να σε περίμενα ως το
ξημέρωμα μετρώντας τα τραίνα και
να μην ερχόσουν. Τότε φορούσα το
κόκκινο κραγιόν και άγγιζα με
ραγισμένα χείλη τον καθρέφτη για
να καταλάβεις πως πέρασα.
Έτσι κύλησε η ιστορία μας μέχρι το
φινάλε. Χωρίς λεπτομέρειες δακρύων
λύπης χαράς αλλά με τη θηλιά της
βεβαιότητας του τέλους να μας πνίγει.
Σε λάθος χρόνο δοκιμαστήκαμε.
Καλλιτέχνης: Franco Anselmi
Περιλαμβάνεται στην συλλογή Τα τραίνα της οδού Ντολορόσα, Εκδόσεις Οδός Πανός, Αθήνα, Σεπτέμβριος 22
Βιογραφικό
Η Χαριτίνη Ξύδη, γεννήθηκε στον Βόλο και κατοικεί στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει Ιστορία και Αρχαιολογία. Έχει εκδώσει 14 βιβλία (ποιήματα, πεζά και πρόζα). Εργάζεται στο Πρωτοδικείο Αθηνών και λοξώς ως επιμελήτρια κειμένων.
