T. S. Eliot – Αφιέρωση στην γυναίκα μου

Σ΄αυτήν που οφείλω την πηγαία χαρά

Που τις αισθήσεις μου σκιρτά στο ξύπνημά μας

Και τον ρυθμό που κυβερνά την ηρεμία του ύπνου μας,

Ανάσα ομόηχη

 

Των εραστών εκείνων που τα σώματά τους όζουν το ένα στ’ άλλο

Που σκέπτονται τις ίδιες σκέψεις δίχως ανάγκη να μιλούν

Και φλυαρούν το ίδιο μίλημα χωρίς ανάγκη νοήματος.

 

Κανείς οξύθυμος χειμώνας δεν θα ψύξει

Κανείς βαρύθυμος των τροπικών ήλιος δεν θα σβήσει

Τα ρόδα στον ροδόκηπο που είναι δικά μας και δικά μας μόνο

 

Μα τουτ΄η αφιέρωση γι’ άλλους προορίζεται να διαβασθεί:

Λέξεις ιδιωτικές απευθυνόμενες σε σένα δημοσίως.

 

Μετάφραση: Αριστοτέλης Νικολαΐδης

Google
Κάντε το Perithorio προτεινόμενη πηγή στην Google

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Chris Pinturicchio
Chris Pinturicchio
Ήθελε να γίνει ποδοσφαιριστής και να παίξει στην Juventus. Τελικά, δεν τα κατάφερε να παίξει ούτε στην ομάδα του χωριού του!
Μοιραστείτε το
Tags

Featured

Nâzım Hikmet – Αυτοβιογραφία

Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν από βότανα, άλλοι από ψάρια,εγώ γνωρίζω από αποχωρισμούς.Κάποιοι άνθρωποι ξέρουν απ΄ έξω τ΄ όνομα κάθε άστρουεγώ γνωρίζω όλους τους πόθους...

Μαρία Κούβαρου – Ανασφάλεια

Κλεμμένη γνώση θυσία στο βωμό της προσωπικής επίδειξης του ψεύτικου ιδεατούΤου εαυτού που ποτέ δεν θα γίνουμε μα που νομίζουμε ότι είμαστε ήδηΑνθρώπινες αδυναμίεςΑτέρμονες...

William Blake – Σπασμένη αγάπη

1 «O Δαίμονάς μου μέρα νύχτα να με γυρνοβολάει Σαν ένα άγριο θεριό που το δρόμο μου φυλάει. Στα σκοτάδια η ψυχή βαθιά μέσα μου κρυμμένη Ακατάπαυστα...

Τελευταία Άρθρα

Διαβάστε επίσης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ