Μικρά που έμειναν στο

Charles Bukowski – Aκούω ανθρώπινες ζωές να γίνονται κομμάτια

“Καλή μου” της λέω

“υπάρχουν άντρες εκεί έξω που μαζεύουν ντομάτες, μαρούλια, ακόμα και βαμβάκι,

υπάρχουν άντρες και γυναίκες που πεθαίνουν στον ήλιο,

υπάρχουν άντρες και γυναίκες που πεθαίνουν στο εργοστάσιο για το τίποτα,

για πενταροδεκάρες…

 

Ακούω ανθρώπινες ζωές να γίνονται

κομμάτια…

δεν ξέρεις πόσο τυχεροί

είμαστε”

 

Απόσπασμα από το ποίημα “ακούω ανθρώπινες ζωές να γίνονται κομμάτια”

Άμα γουστάρεις, ακολούθησε το Περιθώριο στο Google News

Comments (2):

    • Chris Pinturicchio

      April 7, 2020 at 12:20 pm

      Στεφανία μου σ’ ευχαριστώ για το σχόλιο. Καιρό να τα πούμε. Διάβασα ξανά αυτό το post σου. Πανέμορφο

      Reply

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: