Κόλαση

Η κόλαση είναι αρχαία ελληνική λέξη που προέρχεται από το ρήμα κολάζω, που είχε ως πρωταρχική σημασία το κλαδεύω. Η λέξη έχει την προέλευση της στην λέξη κόλος όπου την χρησιμοποιούσαν για τα ζώα που είχαν κομμένο κέρατο, ακρωτηριασμένο πόδι ή κομμένη ουρά, δηλαδή κολοβό. Η σημασία της λέξης μετέπειτα πήρε την έννοια συγκρατώ από κάτι άσχημο και μετέπειτα πήρε την σημασία του σωφρονισμού.

“τὸ μὲν Τελαμώνιος Αἴας πῆλ’ αὔτως ἐν χειρὶ κόλον δόρυ (Ομήρου Ιλιάδα Π 117)”

“κόλος μάχη (ονομασία της ραψωδίας Θ της Ιλιάδας)”

“ἐπιθυμίας τὰς ἑαυτοῦ ἐᾶν ὡς μεγίστας εἶναι καὶ μὴ κολάζειν (Πλάτωνας)”

“οι νόμος εστίν εισάγειν τους κολάσεως δεομένους αλλ’ ου μαθήσεως (Πλάτωνας)”

Στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε η κόλαση αλλά ο Άδης όπου μετέβαιναν οι ψυχές μετά τον θάνατο. Μάλιστα δεν υπήρχε η σημασία της τιμωρίας. Η σημασία της τιμωρίας, όπως την γνωρίζουμε μέσω του χριστιανισμού, προήλθε από το Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο. Από το πιο κάτω χωρίο και στους επόμενους αιώνες ονομάστηκε κόλαση η μεταθάνατο τιμωρία αλλά και ο χώρος όπου πάνε οι πεθαμένοι που έκαναν άσχημα πράγματα στην ζωή τους.

“ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον”

Σήμερα, η λέξη κόλαση έχει και άλλες σημασίες όπως για παράδειγμα “η τάδε είναι μια σκέτη κόλαση” εννοώντας πολύ σέξι γυναίκα ή “μαζί του η ζωή μου έγινε κόλαση” εννοώντας έζησα πολύ άσχημες καταστάσεις.

Previous Post
Next Post

5 Comments

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: