Αν και η ιστορία του Τιτανικού (RMS Titanic) είναι λίγο – πολύ γνωστή σε όλους μας, χάρη στις ταινίες, εμείς θα αναφερθούμε σε κάποια αληθινά πρόσωπα, που ήταν στο πλοίο εκείνες τις μέρες και διαδραμάτισαν ένα διαφορετικό ρόλο από τους άλλους.

Το πρώτο πρόσωπο είναι ο ιερέας Thomas Roussel Davids Byles (26/02/1870 – 15/04/1912). Ο Άγγλος καθολικός ιερέας, ταξίδεψε με το άμοιρο πλοίο ώστε να παραστεί στον γάμο του μικρού του αδερφού, William, στην Νέα Υόρκη. Όταν το πλοίο βυθιζόταν, βοήθησε πολλά άτομα, που είχαν εισιτήρια 3^ης τάξης (φθηνά), να επιβιβαστούν στις σωσίβιες λέμβους αφού οι επιβάτες αυτών των εισιτηρίων δεν είχαν την ίδια εξυπηρέτηση με τους άλλους. Επιπλέον, αρνήθηκε πολλές φορές να επιβιβαστεί στην σωσίβια λέμβο δίνοντας την θέση του σε άλλα άτομα, στάθηκε υπομονετικά ακούγοντας και εξομολογώντας διάφορους ανθρώπους που παγιδεύτηκαν και ήθελαν να πουν τα εσώψυχα τους ενώ δεν σταμάτησε μέχρι τέλους να προσεύχεται για την σωτηρία των ατόμων που έτρεχαν πανικόβλητοι. Πέθανε σε ηλικία 42 ετών και το πτώμα του δεν βρέθηκε ποτέ.

Τα άλλα πρόσωπα που θα αναφερθούμε είναι οι Wallace Hartley, Theodore Ronald Brailey, Roger Marie Bricoux, Percy Cornelius Taylor, John Wesley Woodward, John Law Hume, John Frederick Preston Clarke και Georges Alexandre Krins, οι οποίοι αποτελούσαν την μπάντα του πλοίου. Οι 8 μουσικοί, μέχρι την νύκτα του τραγικού συμβάντος, δεν είχαν παίξει ποτέ μαζί αφού έπαιζαν σαν 2 ξεχωριστές μπάντες. Την νύκτα εκείνη, με προτροπή του Wallace Hartley, που ήταν ο μεγαλύτερος σε ηλικία, 33 ετών, ξεκίνησαν να παίζουν μουσική καθώς οι επιβάτες έτρεχαν τρομαγμένοι στις σωσίβιες λέμβους. Συνέχιζαν να παίζουν μέχρι πνιγμού. Κανείς τους δεν σώθηκε.  Ήταν όλοι από την Αγγλία πλην των Bricoux, Hume και Krins που ήταν από Γαλλία, Σκοτία και Βέλγιο αντίστοιχα. Η πράξη τους θεωρήθηκε πολύ ηρωική.