Στο ιστολόγιο μας συχνά – πυκνά παρουσιάζουμε διάφορα Κυπριακά άσματα, (το τελευταίο ήταν η οκνηρά σύζυγος) διαφόρων θεμάτων, που δυστυχώς σήμερα είναι παντελώς άγνωστα στον κόσμο.
Όσον αφορά τον συγγραφέα τους, κανείς δεν γνωρίζει από ποιους γράφτηκαν αφού καταγράφηκαν από διάφορους χρονογράφους στο πέρας των χρόνων. Πολύ πιθανόν οι περισσότεροι να μην ήξεραν να γράφουν καν την τότε εποχή. Το πιο κάτω άσμα καταγράφηκε στο βιβλίο του Αθανάσιου Σακελάριου “Τα Κυπριακά”, στον 2ον τόμο που εκδόθηκε το 1891.
Το σημερινό άσμα έχει να κάνει με την “δευτέρα παρουσία” των ζώων, θα έλεγα χαριτωλογόντας, άφου όπως αναφέρει στον πρώτο στίχο “ Ήρτε βουλή ‘που τον Θεόν τα ζώα να κριθούσιν”.
Το πρόβατον, ο λαγώς και ο χοίρος
Ήρτε βουλή ‘που τον Θεόν τα ζώα να κριθούσιν
Επολοήθην κούδελλος κη εκεί χαμαί και λέει,
Κη εμέν’ αν με κουρέψουσι με κάμουσι καυκάραν,
Πάω ‘ς τα χειλοπόταμα και τρώω αρκοκινάραν
Και φέρνω τα βυζούδιά μου έναν λαήνην γάλαν
Επολοήθην ο λαγώς και λέει και λαλεί τους
Κη εμέναν αν με παίξουσιν και κάμνουν με ‘ξιδάτον,
Κή κέρτη καιρός και φέρουν με και βάλουν με ‘ς το πιάτον
Αξίζει το κομμάτιν μου ένα χρουσόν δουκάτον.
Επολοήθην χοίρουλλος κή εκεί χαμαί και λέει
Κή εμέναν αν με σφάξουσιν και βκάλουν τα λαρτιά μου
Τρώσι και ξηφαντόννουσι ‘που τα λουκάνικά μου,
Και λυούσι και ταίς μήλλαις μου και τηανίζουν πίτταις,
Τρώσι και οι άρκοντες ταις ‘μέραις και ταίς νύχταις.
