Tag: Ποιήση
Θάνος Ανεστόπουλος – Να λέγεσαι Άνθρωπος και Άνθρωπος να ‘σαι,
Να λέγεσαι Άνθρωπος και Άνθρωπος να ‘σαι, μεγάλο είναι. Να διατηρείς καλά μέσα σου το παιδί που υπήρξες τι θαύμα που είναι. Το παιδι που πρώτα φόνευσε μέσα του ένας
Κλείτος Κύρου – Κραυγή δέκατη
Στέκεσαι ψηλά στὴν κορφὴ τῆς σκάλας Στὸ κιγκλίδωμα κάτω ἀπ’ τὸ φῶς καὶ τὶς μεταμορφώσεις Τοῦ φεγγαριοῦ σοῦ προσφέρω ἕνα λευκό χαρτί Μὲ τὰ ὀνόματά μας γραμμένα στὴν κάθε πλευρὰ
Άννα Ξανθοπούλου – Αγάπησες το ένα τέταρτο του προσώπου μου
Αγάπησες το ένα τέταρτο του προσώπου μου τ’ άλλα τρία είχαν μονάσει απ’ τα οκτώ αποζητούσαν τη μυρωδιά απ’ το λάδι και το κερί στα παρεκκλήσια της υπαίθρου διέτρεχαν το
Κατερίνα Γώγου – Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ…
Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ είναι μη γίνω ποιητής. Μην κλειστώ στο δωμάτιο ν’ αγναντεύω τη θάλασσα κι απολησμονήσω. Μην κλείσουν τα ράμματα στις φλέβες μου κι από θολές αναμνήσεις
Charles Bukowski – παραμονή χριστουγέννων, μόνος
παραμονή χριστουγέννων, μόνος, στο δωμάτιο ενός μοτέλ κάτω στην ακτή κοντά στον Ειρηνικό— τον ακούς; έχουν προσπαθήσει να κάνουν αυτό το μέρος εντελώς Ισπανικό, υπάρχει ταπετσαρία και λάμπες, και η
Τάσος Λειβαδίτης – Μικρή Πραγματεία
Ποτέ δεν θα μάθεις τι ήσουν για μένα κι ας ήσουν ένας ήλιος στο δρόμο μου. Ποτέ δεν θα μάθεις πως ήσουν το τραγούδι μου κι ας τραγουδούσα μόνο για
Θέκλα Γεωργίου – Έχετε υπάρξει έντομο;
Βαδίσαμε μπροστά με προτεταμένες κεραίες σέρνοντας χρόνο, σέρνοντας χρόνο, παρατηρώντας τον να γέρνει οπίσω μας, αρνούμενος την κλεφτή ματιά του ώμου, την επανάσταση της πρώτης όρασης. Τσαλακωμένοι, πατημένοι, θρυμματισμένοι από
Alda Merini — Δεν έχω ανάγκη από χρήματα
Δεν έχω ανάγκη από χρήματα. Έχω ανάγκη από αισθήματα, από λέξεις, από λέξεις σοφά διαλεγμένες, από λουλούδια που τα λένε σκέψεις, από ρόδα που τα λένε παρουσίες, από όνειρα που
Angel Gonzalez – Έτσι μου αρκεί
Αν ήμουν Θεός και είχα το μυστικό θα έφτιαχνα ένα ον ίδιο με σένα. Θα το δοκίμαζα (με τον τρόπο του φούρναρη, δηλαδή, με το στόμα), κι αν αυτή η
Τάσος Λειβαδίτης – Μικρή Πραγματεία
Ποτέ δεν θα μάθεις τι ήσουν για μένα κι ας ήσουν ένας ήλιος στο δρόμο μου. Ποτέ δεν θα μάθεις πως ήσουν το τραγούδι μου κι ας τραγουδούσα μόνο για
Κωστής Παλαμάς – Ποτέ άνθρωπος δεν θ’ αγάπησε
Ποτέ άνθρωπος δεν θ’ αγάπησε τόσο στη ζωή του σαν εμένα, και ποτέ άνθρωπος δεν θ’ απόλαψε τόσο λίγο τον έρωτα σαν εμένα. Ποτέ άνθρωπος δεν λαχτάρησε τόσο σαν εμένα
Λεία Χατζοπούλου – Καραβία – Σ’ έχω δε σ’ έχω
Σ’ έχω δε σ’ έχω σε κρατώ δε σε κρατώ ελπίζω δεν ελπίζω σε ονειρεύομαι σε πρύμνες καραβιών που μόλις ξεμακραίνουν να μου απλώνεις τα χέρια είσαι δεν είσαι αυτός
