Tag: Πεζογραφία
Hermann Hesse – Ο δρόμος για τον εαυτό μας
Δεν μπορώ να ονομάσω τον εαυτό μου παντογνώστη. Υπήρξα ερευνητής και είμαι ακόμα, μόνο που δεν ψάχνω πια στ’ αστέρια, ούτε στα βιβλία• σκύβω κι ακούω αυτό που βουίζει μέσα
Νάνος Βαλαωρίτης – Η σχέση των Ελλήνων με τους αρχαίους Έλληνες
Η παράδοσή μας είναι γλωσσική. Όχι συνειδητή. Φέρνουμε μέσα μας την άγνοια της μεγάλης παιδείας της αρχαιότητας, αλλά φέρνουμε επίσης και υποσυνείδητη τη «γνώση» της. Φαίνεται καθαρά στους ποιητές μας,
Μάνος Χατζιδάκις – Ο χρόνος είναι αδυσώπητος
Πανάρχαια βούληση του ανθρώπου, να υποτάξει τον Χρόνο, να τόνε βάλει στο χέρι του, για να μπορέσει η επιλεγμένη στιγμή, να παραμείνει αιώνια και μετέωρη στον ορίζοντα, σημάδι κολακευτικό από
Μαλβίνα Κάραλη – Κολλημένοι σε λάθος ανθρώπους
«Επιλέγεις λάθος άνθρωπο, δηλαδή, για να το σκάσεις πιο εύκολα; Και τότε πώς εξηγείται το γεγονός πως καμιά φορά κολλάς στο λάθος πρόσωπο εκατό χρόνια;», ρωτάει η μεταμεσονύκτια φίλη. «Κατά
Πόσο χρειάζεσαι ένα άνθρωπο στην ζωή σου;
Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να έχουν μια ερωτική σχέση. Θέλουν να υπάρχει στη ζωή τους αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρειάζονται και θέλουν να έχουν φίλους. Οι περισσότεροι
Paul Auster – Ερωτευόμαστε ψυχές όχι κορμιά
Τα κορμιά μετράνε, βέβαια – μπορεί να μετρούν περισσότερο από όσο είμαστε διατεθειμένοι να παραδεχτούμε – δεν ερωτευόμαστε όμως κορμιά, ερωτευόμαστε ο ένας τον άλλον και, αν ένα μέρος από
Μαλβίνα Κάραλη – Όταν σε γνώρισα..
Κι όταν γνώρισα εσένα, τότε αισθάνθηκα για πρώτη φορά στη ζωή μου, όχι έρωτες κι αγάπες -κούφια λόγια- αλλά συμπόνια και φιλανθρωπία, αν μπορείς να καταλάβεις. Δεν καταδέχτηκα το παιχνίδι
Ποιος θα σε πιστέψει εσένα, πουλάκι μου;
Όταν ήμουνα στο ψυχιατρείο, μού συνέβη κάτι που ίσως δεν φαίνεται φοβερό, αλλά που με πλήγωσε όσο λίγα πράγματα στη ζωή μου. Όταν πρωτομπήκα είχα δικαίωμα να βγαίνω στον κήπο
Joseph Roth – Τελικά συνηθίσαμε το ασυνήθιστο
Συνηθίσαμε όλοι το ασυνήθιστο. Βιαστήκαμε να το συνηθίσουμε. Χωρίς να το παίρνουμε είδηση επισπεύδαμε την προσαρμογή μας, τρέχαμε πίσω από πράγματα που μισούσαμε κι απεχθανόμασταν. Φτάσαμε ν’ αγαπούμε ακόμα και
Αργύρης Χιόνης – Έχων Σώας Τὰς Φρένας
«Ἡ λ. τράπεζα (<τρα-πεδ-jα) εἶναι σύνθ.τ., τοῦ ὁποίου τὸ α´ συνθετικὸ τρα- προέρχεται ἀπὸ τὸ ἀριθμητικὸ τέσσαρες, ἐνῶ τὸ β΄ συνθετικὸ ἀνάγεται στὴν ἀπαθὴ βαθμίδα τῆς ρίζας πεδ- τῆς λ.
Αργύρης Χιόνης – Η πολιτεία των κωφαλάλων
Σε μια απ᾽ τις άπειρες περιπλανήσεις μου, για να γνωρίσω τα θαυμαστά και τα περίεργα αυτού του κόσμου, ο δρόμος μου μ᾽ έφερε και μ᾽ άφησε για λίγο σε μια
Luis Buñuel – Και όμως, αγαπήσαμε
Όσο κι αν μερικοί δυσκολεύονται να το πιστέψουν, αγαπήσαμε … Όταν ήμαστε νέοι ο έρωτας μας φαινόταν ένα αίσθημα παντοδύναμο, ικανό να μεταμορφώσει μια ζωή. Ο σεξουαλικός πόθος ήταν αναπόσπαστο
