Tag: Πεζογραφία
Παύλος Νιρβάνας – Αναζητώντας τη γυμνή αλήθεια
Κάποιος ἀναζητοῦσε τὶς ἡμέρες αὐτὲς τὴν Ἀλήθεια καὶ δὲν τὴν εὕρισκε. — Μήπως τὴν εἴδατε πουθενά; μ’ ἐρώτησε. — Ἔχω χρόνια νὰ τὴ δῶ… τοῦ εἶπα. Κυττᾶχτε ὅμως καὶ παραπέρα.
Κοσμάς Πολίτης – Στου Χατζηφράγκου
Αγαπάτε αλλήλους; Ναι. Αγαπάτε τους εχθρούς υμών; Ναι, τέλος πάντων. Μα όχι τους εχθρούς του ανθρώπου, όχι τους εχθρούς της ανθρωπιάς… Μπορείς να ζήσεις δίχως να σ’ αγαπάνε, μα όχι
Ανδρέας Λασκαράτος – Ιδού ο άνθρωπος
Διεφθαρμένος Ο διεφθαρμένος αισθάνεται μέσα του την ηθικήν υπεροχήν του ακεραίου, υποχρεούται ναν τον σέβεται, και τον αποφεύγει όμως. Η συντροφιά άλλου διεφθαρμένου όμοιού του με τον οποίον συμπαθεί, τού
John Steinbeck – Woody Guthrie – Τα σταφύλια της οργής
Το πρώτο βιβλίο που μου πήρε δώρο η γυναίκα μου ήταν “Τα σταφύλια της οργής” (The Grapes of Wrath) του John Steinbeck. Τότε, δεν γνώριζα ούτε τον συγγραφέα. Όταν το
Dario Fo – Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω
Σ’ έναν καπιταλιστή δεν πρέπει ποτέ να λες: «αχ, σας παρακαλώ, θα μπορούσατε λιγάκι να μου κάνετε λίγο χώρο ν’ αναπνεύσω κι εγώ; θα μπορούσατε να είστε λίγο πιο καλός,
Émile Zola – Ένα κλουβί άγριων θηρίων
Κάποιο πρωί , ένα Λιοντάρι και μία Ύαινα του Ζωολογικού Κήπου κατόρθωσαν ν’ ανοίξουν την πόρτα του κλουβιού, που δεν ήταν καλά σφαλισμένη. Το πρωινό εκείνο ήταν λευκό κι ένας
Νίκος Εγγονόπουλος – O Καραγκιόζης
Πολλοί είναι οι τόποι απ’ όπου εικάζεται ότι προήλθε το θέατρο σκιών. Η Κίνα, η Ιάβα, όπου φαίνεται πως αυτό το θέατρο εξακολουθεί να ακμάζει, ύστερα η Περσία, τέλος η
Αλέξανδρος Δελμούζος – Το ανθρωπιστικό ιδανικό
Όπως το κάθε άτομο χρειάζεται ένα σκοπό στη ζωή του για να πάρει νόημα η ζωή αυτή, για να συντονίζει όλες του τις προσπάθειες προς μια ενιαία κατεύθυνση και να
Ο Charles Baudelaire για τον Edgar Allan Poe
Η πρόοδος κι ο Πόε Ξαναλέω πως μου ‘χει πια γίνει πεποίθηση ότι ο Έντγκαρ Πόε κι η πατρίδα του δεν έζησαν στην ίδια πνευματική στάθμη. Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – Το μοιρολόγι της φώκιας
Κάτω από τον κρημνόν, οπού βρέχουν τα κύματα, όπου κατέρχεται το μονοπάτι, το αρχίζον από τον ανεμόμυλον του Μαμογιάννη, οπού αντικρίζει τα Μνημούρια, και δυτικώς, δίπλα εις την χαμηλήν προεξοχήν
Μ. Καραγάτση – Η μεγάλη Χίμαιρα
Είναι το καλοκαίρι· τώρα που, ύστερ’ απ’ τους ανοιξιάτικους οργασμούς, μεστώνουν οι ορμές. Τα δόντια, καθώς δαγκώνουν τους καρπούς, λες και βουτάν σε χυμούς ανθρώπινου κορμιού. Οι επίμονοι ιδρώτες σκορπάν
Mário Coelho Pinto de Andrade – Μέτρησα τα χρόνια μου
Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ’ ό,τι έχω ζήσει έως τώρα… Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες
