Μικρά που έμειναν στο

Category: Μουσική

Αφιέρωμα για την ελληνική τζαζ στον ξένο τύπο

Γιά τόν περισσότερο κόσμο ή Ελλάδα άντιπροσωπεύει τό λίκνο τής δυτικής κουλτούρας, οί άρχαιοι κίονες, τό κλασικό θέατρο, ή Ίλιάδα του Ομήρου,ό Περικλής, ό Μέγας ‘ Αλέξανδρος, ό Πλάτωνας και

Jack Kerouac: Η σύγχρονη τζαζ – Το Bebop – Φωτογραφικό άλμπουμ

Μια ενδιαφέρουσα μεταβολή έχει επέλθει στη σύγχρονη τζαζ τα τελευταία χρόνια, περίπου από το 1944 και μετά. Κι αυτό το τεράστιο εξελικτικό βήμα στις ιδέες του ρυθμού και της αρμονίας

Ο Τίτος Πατρίκιος γράφει για τον Μάνο Χατζιδάκι

Θα ’ταν γύρω στα ’45 με ’46, τα χρόνια εκείνα που η ζωή πήγαινε να γίνει ειρηνική, χωρίς τελικά να το καταφέρει. Ο πόλεμος είχε τελειώσει κι όμως τον νιώθαμε

Chris Killip – Αναμνήσεις από την punk σκηνή στο Station – Φωτογραφικό άλμπουμ

Το 1985 φωτογράφιζα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης μέσα και γύρω από το Newcastle, όταν κάποιος μου είπε για το Station στο Gateshead. Το επισκέφθηκα με την πρώτη ευκαιρία και εντυπωσιάστηκα από

Jim Morrison – Τα συναισθήματα των ανθρώπων

Οι άνθρωποι φοβούνται τον εαυτό τους, την δική τους πραγματικότητα, τα συναισθήματά τους πάνω απ’ όλα. Οι άνθρωποι μιλούν για το πόσο σπουδαία είναι η αγάπη, αλλά αυτό είναι μαλακία.

Η πίεση του Rock and roll στους κοινωνικούς θεσμούς

Το ροκ εν ρολ ασκούσε αληθινή κριτική στους κοινωνικούς θεσμούς. Μπορεί να σας έχουν πει ότι η «Maybelline» μιλάει για μια γυναίκα που γουστάρει ακριβά αυτοκίνητα και σεξ. Κάντε την

Σταύρος Κουγιουμτζής – Η ιστορία της άμοιρης Ρόζα

Λίγο πιο κάτω από μας έμενε η Pόζα με τη μητέρα της. Mια νέα ώς δεκαοχτώ χρονώ. Ήταν μελαχρινή με μαύρα μαλλιά, χτενισμένα προς τα πίσω. Eίχε και μια χωρίστρα

Μάνος Χατζιδάκις – Ερωτικό

Κι αν γεννηθείς κάποια στιγμή Μιαν άλλη που δε θα υπάρχω Μη φοβηθείς Και θα με βρείς είτε σαν άστρο Όταν μονάχος περπατάς στην παγωμένη νύχτα Είτε στο βλέμμα ενός

John Steinbeck – Woody Guthrie – Τα σταφύλια της οργής

Το πρώτο βιβλίο που μου πήρε δώρο η γυναίκα μου ήταν “Τα σταφύλια της οργής” (The Grapes of Wrath) του John Steinbeck. Τότε, δεν γνώριζα ούτε τον συγγραφέα. Όταν το

Pier Paolo Pasolini – Χωρίς εσένα

Χωρίς εσένα επέστρεφα, σαν μεθυσμένος, δεν μπορώ πλέον να είμαι μόνος το βράδυ όταν τα κουρασμένα σύννεφα εξαφανίζονται στο αβέβαιο σκοτάδι. Χίλιες φορές ήμουν τόσο μόνος σε όλη μου τη

Ludwig van Beethoven – Η επιστολή προς τους αδελφούς του – Heiligenstadt Testament

Για τους αδελφούς μου Καρλ και Γιόχαν Μπετόβεν Ω εσείς άνθρωποι, που με θεωρείτε εχθρικό, ισχυρογνώμονα ή μισάνθρωπο, πόσο πολύ με αδικείτε. Δεν γνωρίζετε τον κρυφό λόγο που με κάνει

Μάρκος Βαμβακάρης: Οι τεκέδες και οι χασικλήδες του Πειραιά – Φωτογραφικό άλμπουμ

Ο Πειραιάς τότες ήτανε γεμάτος τεκέδες. Όλοι οι τεκέδες ήτανε ίδιοι. Ίδιοι και απαράλλαχτοι. Μια κάμαρα ήτανε τεκές. Ένα σπιτάκι ήτανε τεκές. Ένα άλλο παραγκάκι. Δεν υπήρχε δηλαδή να ‘ναι