«Οἱ νέοι ποὺ φτάσανε μαζὶ στὸ ἔρμο νησί» μὲ σένακάποια βραδιὰ μετρήθηκαν κ᾿ ηὖραν ἐσὺ νὰ λείπης.Τὰ μάτια τους κοιτάχτηκαν τότε, χωρὶς κανέναρώτημα, μόνο ἐκίνησαν τὶς κεφαλὲς τῆς λύπης. Νύχτες πολλές, θυμήθηκαν, ἀπὸ τὴ μόνωσή σουἕνα σημεῖο ἀπὸ φωτιὰ τοὺς ἔστελνες, γνωρίζαντὸ θλιβερὸ χαιρέτισμα ποὺ φώταε τῆς ἀβύσσουτοὺς δρόμους κι᾿ ὅλοι ἀπόμεναν στὸν τόπο τους … Συνεχίστε να διαβάζετε το Μαρία Πολυδούρη – Του Καρυωτάκη.