Browsing Category

Έθιμα και παραδόσεις

Να κεράσω ένα τσάι κουρτουνιά;

Η κουρτουνιά (Ricinus Communis) είναι ένας ποώδες θάμνος, της οικογένειας των ευφορβιοειδών. Το χρώμα του είναι γυαλιστερό ιώδες ή κόκκινοπράσινο και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 10 με 12 μέτρα και σε πλάτος τα 4 με 5.

Το φυτό είναι ιδιαίτερα τοξικό, ιδίως οι καρποί του, όπου μπορούν να σκοτώσουν μέχρι και άνθρωπο. Η τοξική ουσία του φυτού ονομάζεται ρικίνη. Από τους καρπούς του φυτού παράγεται το καστορέλαιο όπου χρησιμοποιείτε στην βιομηχανία φαρμάκων, στην κατασκευή σαπουνιών, σαν λάδι μηχανής κατά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο αλλά και σαν καλλωπιστικό διότι είναι ενυδατικό έλαιο όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί στα μαλλιά, τα φρύδια κτλ. Κύρια παραγωγός χώρα του καστορέλαιου είναι η Ινδία.

Continue Reading

Παστουρμάς

Ο παστουρμάς είναι ένα ιδιαίτερα αγαπητό αλλαντικό αλλά δεν κάνεις να το τρως αν θα βγεις με την γυναίκα ή τον άντρα σου και θες να φιληθείτε. Το ξέρω από την σύζυγο μου!

Το αλλαντικό προέρχεται από την κεντρική, δυτική Ασία και έχει “κατακτήσει” πολλές χώρες με πρώτη και καλύτερη την Τουρκία όπου είναι πρώτη σε παραγωγή παστουρμά. Μιλώντας για Τουρκία, να αναφέρω πως η λέξη παστουρμάς προέρχεται από την λέξη pastιrma που σημαίνει πιέζω.

Continue Reading

Το έθιμο των μάσκουλων (τσάκρες)

Σήμερα θα αναφερθούμε σε ένα επικίνδυνο πασχαλινό έθιμο, το ρίξιμο των μάσκουλων, που οι σημερινοί νέοι τα ονομάζουν τσάκρες!

Τα μάσκουλα, δεν ήταν ακριβώς όπως τις σημερινές τσάκρες αλλά σαν μια βόμβα μικρής κλίμακας. Ήταν μπρούντζινες κυλινδρικές κατασκευές όπου είχαν μια βαθιά υποδοχή στο κέντρο και μια πιο μικρή τρύπα στα πλάγια, κοντά στην βάση και συγκοινωνούσαν μεταξύ τους. Τα γέμιζαν με μπαρούτι και από μακριά τα άναβαν. Μετά από κάποια δευτερόλεπτα άκουγες την τρομερή έκρηξη. Τα μάσκουλα δεν χρησιμοποιούνταν από μικρούς αλλά μόνο από μεγάλους. Τις περισσότερες φορές τα μάσκουλα ανήκαν στην εκκλησία του χωριού.

Continue Reading

Εκάμαντον χατζιή: Η ιστορία και η σημασία στα μέρη μας

Ο χατζιής [Hajji (الحجّي)] είναι ένα τίτλος που απονέμεται σε κάθε μουσουλμάνο που ολοκληρώνει το Χατζ [Hajj( حَجّ‎)]  του στην Μέκκα. Το Hajj είναι το ετήσιο προσκύνημα στην Μέκκα, κάτι που πρέπει να εκτελέσουν τουλάχιστον μια φορά στης ζωής τους.

Τον τίτλο χατζιής δεν έφερναν μόνο οι προσκυνητές αλλά και διάφοροι γέροντες στις μουσουλμανικές κοινότητες, ως τιμητικό τίτλο. Ο τίτλος έμπαινε πριν από το όνομα του ατόμου έτσι αν το όνομα ήταν Joshua Omo γινόταν Hajji Joshua Omo.

Continue Reading

Η πυθκιά τζαι το αππιητούρι των χαλουμιών

Στις μέρες μας, για να κάνουμε χαλούμια, χρησιμοποιούμε “πυθκιά”  την οποία αγοράζουμε από τις υπεραγορές. Στα παλιά χρόνια όμως, όταν δεν υπήρχαν αυτές οι ευκολίες, για να πήξουν το γάλα και να κάνουν χαλούμια, χρησιμοποιούσαν το στομάχι ενός μικρού αρνιού ή κατσικιού, που μόνο γάλα είχε πιεί και δεν πρόφτασε να φάει χόρτο!

Continue Reading

Το σφάξιμο του χοίρου

Σήμερα θα επιστρέψουμε ξανά στο παρελθόν για να παρουσιάσουμε ένα από τα παλαιότερα έθιμα του τόπου μας, το σφάξιμο του χοίρου, όπου σε πολλά χωριά της Κύπρου, αλλά και της Ελλάδος, συνήθιζαν να τον σφάζουν όταν πλησίαζαν τα Χριστούγεννα.

Παλαιοτέρα, ο περισσότερος κόσμος είχε στο σπίτι του ένα χοίρο και τον μεγάλωνε, με απώτερο σκοπό όχι την παραγωγή αλλά το φάγωμα του. Συνήθως τους αγόραζαν στα πανηγύρια ή από περιοδεύοντες πωλητές.

Continue Reading

Καλά Χριστούγεννα

Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος
να ‘ν’ ήμερος να ‘ναι άκακος
λίγο φαΐ λίγο κρασί
Χριστούγεννα κι Ανάσταση

Οδυσσέας Ελύτης
Φωτογραφία: Αρχείο μουσείου Μπενάκη

Halloween: Μικρό ιστορικό

Το Halloween είναι η συντομογραφία της πρότασης All Hallows Evening, δηλαδή η μέρα πριν των Αγίων Πάντων, που γιορτάζεται την 1η Νοεμβρίου. Η γιορτή των Αγίων Πάντων γιορταζόταν από πολύ παλιά, από διάφορες εκκλησίες, σε διαφορετικές ημερομηνίες, μέχρι που ο Πάπας Βονιφάτιος ο Δ΄, αποφάσισε το 609 να γιορτάζεται από όλους στις 13 Μαΐου (άλλοι ισχυρίζονται στις 14 Μαΐου). Το 835 η μέρα των Αγίων Πάντων άλλαξε και πάλι ημερομηνία, με απόφαση του Πάπα Γρηγόριου του Γ΄ και μεταφέρθηκε την 1ην Νοεμβρίου.

Continue Reading

Οφτόν Κλέφτικο

Σήμερα δεν θα έχει κείμενο, θα έχει φαί. Θα ψήσουμε οφτόν κλέφτικό, με τον παραδοσιακό τρόπο, γι’ αυτό φέρτε μαζί σας προτσές (πιρούνια) και κουρτέλλες (μαχαίρια) να κάτσουμε να φάμε. Όλοι είναι καλοδεχούμενοι.

Το οφτόν γινόταν συνήθως τους καλοκαιρινούς μήνες, από σκληρό κρέας προβάτου ή αίγας. Ο λόγος που γινόταν αυτούς τους μήνες ήταν γιατί τα ζώα έτρωγαν ποκαλάμες (υπολείμματα σιταριού) και όχι πράσινο χόρτο έτσι το κρέας των ζώων, την συγκεκριμένη περίοδο, ήταν πιο εύγεστο.
Continue Reading